Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009

Αποχαιρετισμός σε έναν αγαπημένο ιρλανδό «παλιόγερο»…

Από χθες, όταν πληροφορήθηκα την είδηση του θανάτου του, με διακατέχει μια «υποδόρια» όσο και διαπεραστική λύπη.

Ο αγαπητός θεατρικός συγγραφέας Hugh Leonard (Χιου Λέναρντ) πέθανε χθες σε ηλικία 83 ετών, στο Δουβλίνο.
_

Γεννήθηκε στη μικρή πόλη του Dalkey (προφέρεται «Ντώλκεϋ») στην περιοχή του Dun Laoghaire (προφέρεται «Νταν Λήρυ»), κοντά στο Δουβλίνο, στις 9 Νοεμβρίου του 1926. Το πραγματικό του όνομα ήταν John Joseph Byrne το οποίο και άλλαξε σε John Keyes Byrne (από το επίθετο Keyes της θετής του οικογένειας).


Όμως, από την αρχή της συγγραφικής του καριέρας υιοθέτησε το ψευδώνυμο Χιου Λέναρντ ώστε να μην έχει προβλήματα στη δημόσια υπηρεσία στην οποία εργαζόταν. Παραιτήθηκε από τη δουλειά του το 1957, ένα χρόνο μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε το έργο του «The Big Birthday» (στα ελληνικά είναι γνωστό ως «Πάρτι Γενεθλίων») στο θέατρο Abbey. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι το όνομα Χιου Λέναρντ ήταν το όνομα του πρωταγωνιστή ενός παλαιότερου έργου που είχε γράψει και που το θέατρο Abbey είχε απορρίψει.


Ήταν πολυγραφότατος. Έγραψε 18 θεατρικά έργα, δεκαέξι από τα οποία ειδικά για το Θεατρικό Φεστιβάλ του Δουβλίνου, στο οποίο υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής από το 1978 ως το 1980. Επίσης έγραψε και δύο αυτοβιογραφικά μυθιστορήματα καθώς και πολλά σενάρια, τηλεοπτικές διασκευές και διηγήματα. Επίσης μέχρι πρόσφατα, αρθρογραφούσε στην ιρλανδική εφημερίδα Sunday Independent, την οποία υπέγραφε ως Curmudgeon (γκρινιάρης παλιόγερος).
_

Έγινε παγκόσμια γνωστός στα τέλη της δεκαετίας του '70, μετά το θρίαμβο που σημείωσε στο Μπρόντγουεϊ το έργο του Ντα. Με το έργο αυτό έγινε γνωστός και στο ελληνικό κοινό, αν και λίγοι Έλληνες γνωρίζουν ότι ήταν Ιρλανδός και ακόμα λιγότεροι προφέρουν σωστά το όνομά του.

Ο Χιου Λέναρντ αγαπούσε πολύ τα ταξίδια και τους γάτους, έναν από τους οποίους «αποθανάτισε» στο βιβλίο «Rover and Other Cats» που έγραψε το 1992.


Από την παράσταση του "Ντα" στο θέατρο Βασιλάκου,
με τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο,
την Έρση Μαλικένζου και τον Παναγιώτη Μπουγιούρη.


Σε τέτοιες περιπτώσεις, για κάποιον που πεθαίνει σε προχωρημένη ηλικία, λέγεται συνήθως ότι έφυγε «πλήρης ημερών». Όμως, το έργο ενός τόσο σπουδαίου ταλέντου, που μάλιστα δεν είχε καμφθεί από τα χρόνια, δεν θα μπορούσε ποτέ να θεωρηθεί πλήρες. Είμαι βέβαιος ότι ο αγαπητός και ακούραστος κύριος Λέναρντ όλο και κάτι θα άφησε δυστυχώς στη μέση …

8 σχόλια:

Theogr ο κηπουρός είπε...

Είχα την τύχη να δω το Ντα με τον Μάνο Κατράκη στον πρώτο ρόλο. Δεν ήξερα τίποτα όμως για τον συγγραφέα του. Ευχαριστώ για την ενημέρωση και καλό του ταξίδι

sofia είπε...

Ελπίζω κάποτε να δω ένα έργο του!
Καλό Σ/Κ

Artanis είπε...

Ωραίο αφιέρωμα/νεκρολογία, Ιρλανδέ μου...
καλό Σ/Κ να έχεις, και χρόνια σου πολλά...

So_Far είπε...

Αυτή η μαγική χώρα η Ιρλανδία ... πολύ ωραίο ποστ

aKanonisti είπε...

Χτες έβλεπα μία εκπομπή... με τον Κεσανλή....
και έθετε και αυτός.. το θέμα... του θανάτου .... και της προχωρημένης ηλικίας του....
Τελικά.. αυτές οι μορφές... δεν έχουν ηλικία...
και όταν πεθαίνουν... πάντα μας αφήνουν στην μέση....
Δυστυχώς....

eryx-t είπε...

Κι εγώ είχα την εξαιρετική τύχη να δω τον Κατράκη σε αυτό το έργο και παρόλο που έχουν περάσει πολλά πολλά χρόνια μια αίσθηση γλυκειά μου έχει μείνει ειδικά από τη σκηνή του τέλους.
Κι εγώ αγνοούσα το όνομα του συγγραφέα. Άξιο τεκνο της Ιρλανδίας κι αυτός. Πολύ ωραίο το αφιέρωμά σου αγαπητέ!

nikiplos είπε...

Ομολογώ ότι μου ήταν τελείως άγνωστος αν και εμπιστεύομαι πάντοτε τις επιλογές Μιχαλακόπουλου και Έρσης (Μαλλικένζου). Σε ευχαριστούμε Ιρλανδέ για αυτό και κυρίως στην ορθή προφορά των τοπονυμίων.
φιλιά

irlandos είπε...

@ Theogr Κηπουρός

Καταπληκτικό το Ντα, σπουδαίος ο Κατράκης. Ευχαριστώ για το σχόλιο, φίλε Θοδωρή.


@ Σοφία

Σου το εύχομαι.


@ Artanis

Σε ευχαριστώ αγαπητή Artanis.
Επίσης.


@ So_far

Πράγματι μαγευτική η Ιρλανδία ("και γιατί να το κρύψομεν άλλωστε" ...) - Κάποια στιγμή θα κάνω ένα (τουλάχιστον !!) post αφιερωμένω σ' αυτήν - Απλώς, καταλαβαίνεις, για μένα κάποια πράγματα είναι μάλλον δεδομένα, οπότε δεν δίνω την πρέπουσα σημασία.


@ Ακανόνιστη

Αυτό πιστεύω κι εγώ.
Αυτοί οι άνθρωποι θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να εξαιρούνται από το θάνατο, όμως δε δουλεύει έτσι το "σύστημα".
Ωστόσο, αυτοί αναμφίβολα κεδίζουν μιαν άλλη "αθανασία".


@ eryx

Είναι ειδικός σ' αυτήν τη γλυκιά αίσθηση της μελαγχολίας ο Λέναρντ. Και γλυκόπικρο το χιούμορ του. Να μην χανόμαστε καλέ μου φίλε eryx (κάνε και καμιά νέα ανάρτηση, σε πεθυμήσαμε, ειδικά στα φωτογραφικά αφιερώματα, που ξέρω ότι έχεις απόθεμα ...).


@ nikiplos

Η σωστή προφορά των τοπονυμίων έχει μονάχα σημειολογική σημασία - απλώς εμένα με εκνευρίζει να ακούω να προφέρεται λάθος ένα όνομα, οπότε προσπαθώ τουλάχιστον να μη συνεισφέρω στη διαιώνηση του προβλήματος.


Φιλικά,

Ιρλανδός