Καλοκαιρινοί πόθοι ...

Η καρδιά είναι ένας μυς. Είναι μια ισχυρή μυϊκή αντλία που δέχεται το αίμα πού προέρχεται από τις φλέβες και το ωθεί προς τις αρτηρίες. Η μέση καρδιακή συχνότητα, σε κατάσταση ηρεμίας, είναι περίπου 70 σφύξεις ανά λεπτό (εμένα αυτή τη στιγμή που γράφω, για να δούμε … παίρνω το σφυγμό μου, περιμένετε λίγο … εντάξει τόσο είναι, για την ακρίβεια 68.).

Για να κάνουμε τώρα τους πολλαπλασιασμούς, 70 x 60 x 24 =100.800 φορές την ημέρα, άρα περίπου 36.8 εκατομμύρια φορές το χρόνο. Δηλαδή σε έναν άνθρωπο 75 ετών, η καρδιά του έχει χτυπήσει περίπου 2,8 δισεκατομμύρια φορές συνολικά.

Αυτά ισχύουν σε κατάσταση ηρεμίας. Διότι, όπως όλοι γνωρίζουμε, κάποιες φορές, η καρδιά μας χτυπά πιο γρήγορα: η άθληση, ο θυμός, ο φόβος, το άγχος, ο ερωτικός πόθος, κάνουν την καρδιά μας να χτυπάει γρηγορότερα.

The heart, by Andy Warhol

Γι’ αυτές τις φορές θέλω να μου γράψετε στα σχόλιά σας (για τον ερωτικό πόθο, όχι για τα προηγούμενα, να’ μαστε ξηγημένοι).

Για τον πόθο, ως εμπειρία, ως ανάμνηση, ως πηγή δικής σας έμπνευσης.
Για τις φορές που η καρδιά σας χτυπούσε γρηγορότερα, από τον πόθο, που ως γνωστόν, θεωρείται και ως ένα απ’ τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα.

Όσοι γράψετε για τον Πόθο, το αναρριχόμενο φυτό, θα είστε εκτός θέματος.
Το ίδιο ισχύει και για όσους γράψουν π.χ. για τον Πόθο, ως τον έναν από τους τρεις σωματοφύλακες (όχι μόνο θα είστε εκτός θέματος, αλλά είστε και αστοιχείωτοι: εκείνος λεγόταν Πόρθος).

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία, ο Πόθος ήταν γιος της Αφροδίτης και του Έρωτα ή σύμφωνα με μία άλλη παράδοση, γιος της Ίριδας και του Ζέφυρου (η πρώτη εκδοχή του μύθου μ' αρέσει περισσότερο).

"Το βιβλίο του Πόθου" του Λ. Κοέν.

Και η καλοκαιρινή συνταγή των επόμενων ημερών

επιβάλλει θάλασσα και πόθο.

Η καρδιά μας είναι ένα κύμα που δεν σπάει στην ακρογιαλιά.
Ποιος μαντεύει τη θάλασσα, απ' όπου βγαίνει η καρδιά μας ;
Αλλά είναι η καρδιά μας ένα κύμα μυστικό, χωρίς αφρό.
Βουβά πιάνει μια στεριά.
Και αθόρυβα σκαλίζει το ανάγλυφο ενός πόθου, που δεν ξέρει απογοήτευση και αγνοεί την ησυχία.
Η καρδιά μας / Ποίημα του Γιώργου Σαραντάρη

Με το Γιώργο Σαραντάρη, εκτός του ότι είναι ένας αγαπημένος μου ποιητής, μας "συνδέει" πλέον και το ότι, εδώ και λίγα χρόνια, είμαστε κι οι δυό ... σαραντάρηδες, αν και εκείνος δεν πρόλαβε να σαρανταρίσει καθώς πέθανε το 1941, σε ηλικία μόλις 34 ετών.

Ιπτάμενο συρραπτικό

Σήμερα Τρίτη, μετά τις Ευρωεκλογές.

Η μέρα μου ξεκίνησε στραβά:
Από το διπλανό γραφείο, ακούω νεαρή "συνάδελφο" που δεν ψήφισε και που την Παρασκευή φαγώθηκε να μας λέει για το πού θα πάει το τριήμερο, να εκπλήσσεται και να αγανακτεί για το υψηλό ποσοστό του ΛΑ.Ο.Σ.
Και παίρνω βαθιά ανάσα, χαϊδεύοντας απειλητικά το συρραπτικό μου ...

Ευαίσθητα προσωπικά, αλλά καθόλου δεδομένα ...

Τελικά στην Ελλάδα, τίποτα δεν είναι δεδομένο.
Ιδίως αν πρόκειται για ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο!!!

Σήμερα (ή πιο σωστά χθες, αφού τώρα που γράφω αυτό το post είναι περασμένα μεσάνυχτα) έλαβα αυτήν την επιστολή, υπογεγραμμένη από τον γραμματέα της κεντρικής επιτροπής της Νέας Δημοκτατίας Λ. Ζαγορίτη:





Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η επιστολή είναι αυθεντική (επιστολόχαρο, λογότυπο, φάκελος) και δεν πρόκειται για φάρσα.
Μόλις τη διάβασα, μου γεννήθηκαν τα εξής δύο ερωτήματα:
α) Πού βρήκαν τη διεύθυνσή μου και β) με ποιο δικαίωμα τη χρησιμοποιούν ?

Από τον τρόπο που είναι γραμμένο το ονοματεπώνυμό μου στο φάκελο, μπορώ να συμπεράνω (με απόλυτη βεβαιότητα) ότι προμυθεύτηκαν τα στοιχεία μου από τον εκλογικό κατάλογο των ευρωπαίων υπηκόων του Δήμου Αθηναίων, γεγονός πολύ σοβαρό και ελέγξιμο νομικά.

Θα μπορούσε βεβαίως κάποιος να ισχυριστεί ότι το κείμενο έχει καθαρά πληροφοριακό χαρακτήρα (και οι διαφημιστικές εταιρείες που χρησιμοποιούν καταχρηστικά τους καταλόγους με τις διευθύνσεις, αυτό ισχυρίζονται). Ωστόσο, παραμένει το ζήτημα της προνομιακής μεταχείρισης της Νέας Δημορατίας από το Δήμο Αθηναίων, έναντι των άλλων κομμάτων, καθώς κανένα άλλο κόμμα δεν είχε τα στοιχεία των ευρωπαίων ψηφοφόρων για να μας στείλει τέτοιο γράμμα.

Δείτε λοιπόν το περιεχόμενο της επιστολής αυτής.
Επειδή το σκανάρισμα δεν είναι πολύ καλό και για να μην βγάζετε τα ματάκια σας, το αντέγραψα και σάς το παραθέτω χωρίς καμία αλλαγή (διατηρώ και τους bold χαρακτήρες ως έχουν):


Dear EU citizens, Dear friend,

On June 7, 2009, European citizens in all 27 EU member states will vote for their representatives in the European Parliament. It is an honour and a pleasure for us that you have chosen Greece to participate in this election.

Nea Democratia is the party that led Greece in the European Communities back in the late '70s, at a period when the European integration was not popular in our country. Ever since, our party has been an active member of the European People's Party, the leading centre-right political family in the European Union and, today, the largest group in the European Parliament. Our political family has provided our continent with vision and led the European integration, creating a great union of nations, a land of prosperity, democracy, peace and culture.

The relations that unite us, all European citizens, are very strong, strenthened through our common democratic tradition, our shared cultural values and our joint efforts for a peaceful coexistence of all Nations and the true respect of Human Rights.

Nea Democratia and the European People's Party call for your support, to keep our voice strong in the European Parliament. We fight for a more political Europe, in times when this is challenged, for a common combat against the crisis with policies that will not revert the continent backwards. For us the economy is not an end in itself. We believe in a society based on the individual and on freedom on one hand and on solidarity and social cohesion on the other. That is what a social market economy stands for. There can be no social cohesion and political stability without sustainable economic development.

Should you wish to learn more on our ideological principles, political platform and recent activities please visit our websites: www.nd.gr and www.epp.eu . Thank you for supporting Greece in these European elections!

Kind regards,

Lefteris Zagoritis

Και να σκεφτεί κανείς ότι στην τρίτη παράγραφο, κάνει μνεία στο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα... Αίσχος ! Πάντως είμαι αποφασισμένος να μην το αφήσω να περάσει έτσι ...

Parrot-ίτιδα

Ο Αριστοτέλης (όχι ο Παυλίδης, ο άλλος ο αρχαίος) είχε πει ότι ο άνθρωπος είναι ζώον πολιτικόν. Ως προς το τί είδος ζώου, δεν είχε διευκρινίσει, αφήνοντας έτσι περιθώριο σ' εμάς τους σύγχρονους, για ποικίλες προσωπικές ερμηνείες.

Τελικά, με όλη αυτή την ιστορία γύρω από τη διαφήμιση με τα παπαγαλάκια, γίνεται φανερό ότι λείπει η εμπεριστατωμένη ζωολογική ανάλυση της πολιτικής ζωής αυτού του τόπου, προσεγγίζοντάς την μάλιστα από πτηνολογική σκοπιά. Ιδού λοιπόν οι Ψιττακίδες (Πώς είπατε? Δεν ξέρετε τί είναι αυτό? Να το ψάξετε στο google, αμάν πια, όλα εγώ θα πρέπει να σας τα εξηγώ!!) της ελληνικής πολιτικής ζωής:

Αρχικώς, έχουμε τους γνωστούς Πράσινους Παπαγάλους. Πρόκειται για είδος που έτσι και πάρει θάρρος, πέφτει με τα μούτρα στο φαΐ. Αγαπημένες λέξεις που έχει μάθει και επαναλαμβάνει συνεχώς είναι:

"Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα", "Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε" κλπ.

Είναι σκανδαλιάρικο πτηνό, γι' αυτό και τα πλέον άτακτα άτομα του είδους αυτού, θα πρέπει να κρατούνται έγκλειστα, πίσω από τα κάγκελα.

Σε περιόδους κρίσεων, έχει την τάση να κάνει τον ψόφιο και να αφήνει τον Μπλε Παπαγάλο (βλ. παρακάτω) να φάει τα μούτρα του.

Ο Μπλε Παπαγάλος, είναι παρόμοιο είδος με το προηγούμενο. Όπως φαίνεται και από τη φωτογραφία, αυτόν τον καιρό κάθεται σε μεγάλο παλούκι.

Αγαπημένες του λέξεις που επαναλαμβάνει συνεχώς είναι:

"Σεμνά και ταπεινά", "Ανασύσταση του κράτους", "Το νόμιμο είναι και ηθικό" κλπ. Τρέφεται σε οffshore βιοτόπους (στα νησιά Καημάν, στο εξωτικό Βατοπέδι κ.α.).

Κι ο Μπλε Παπαγάλος έχει έμφυτη τάση προς τα σκάνδαλα (σκανδαλιάρικος κι αυτός), γι' αυτό και ισχύουν τα όσα ειπώθηκαν πιο πάνω και για τον Πράσινο Παπαγάλο.

(Σημείωση: Γενικώς μ' αυτά τα δύο προαναφερθέντα είδη, γίνεται ... του παπαγάλου το κάγκελο!).

Σ' αυτήν τη φωτογραφία βλέπεται έναν Μπλε Παπαγάλο να φεύγει - μην σας ξεγελά το χρώμα του ουρανού, αυτός νύχτα θα φύγει!

Υπάρχει βεβαίως και ο Κόκκινος Παπαγάλος, που όπως βλέπετε και στη φωτογραφία, χτενίζεται. Είναι το ιδανικό είδος για να μάθει και να επαναλαμβάνει πάντα με καταπληκτική εμμονή τα ίδια λόγια. Προσφάτως, η αγαπημένη του λέξη είναι "Απειθαρχία", ενώ μπορεί να επαναλάβει χίλιες φορές χωρίς διακοπή το σύνθημα "Ένας είναι ο εχθρός, ο Ιμπεριαλισμός".
Ο Κόκκινος Παπαγάλος τρέφεται από τις σάρκες του, κατασπαράζοντας συχνά ακόμα και τα πιο πιστά παιδιά του. Παλαιότερα, ορισμένοι ερευνητές κατέτασσαν το είδος αυτό στα φυτά και όχι στα ζώα.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το πουλί που βλέπεται στην πάνω φωτογραφία, να φλερτάρει με τα κάγκελα, δεν είναι παπαγάλος: Είναι παπαγερμανός !

Υπάρχουν βεβαίως και οι συμπαθέστατοι Ροζ Παπαγάλοι.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα των Ροζ Παπαγάλων είναι ότι τα σμήνη των πουλιών αυτών έχουν διαφορετικό ηγέτη και διαφορετικό αρχηγό (οι δύο Ροζ Παπαγάλοι που εικονίζονται στη φωτογραφία λέγονται Αλέξης και Αλέκος).

Υπάρχει τέλος και ο Μαύρος Παπαγάλος, που προέρχεται από τις ζούγκλες του Λάος και της γειτονικής Βιρμανίας (Λάος και Βιρμανίας, γωνία). Οι ντόπιοι ιθαγενείς τον λένε cheri-cheri.

Αν και φαινομενικά δεν είναι άγριο, το είδος αυτό μπορεί κάτω από ορισμένες συνθήκες να γίνει επικίνδυνο. Σύμφωνα μάλιστα με ορισμένους μελετητές, πρόκειται για πουλί που προέρχεται από το αυγό του φιδιού, ενώ ορισμένοι άλλοι φοβούνται ότι μπορεί να μετεξελιχθεί σε Φοίνικα.
Σημειολογική παρατήρηση: Το εντυπωσιακό μαύρο λοφίο του πουλιού αυτού, είναι βαμμένο

Για το τέλος, αφήνω τη φωτογραφία αυτή:


Για το παπαγαλάκι που βλέπετε δεν ξέρω, αλλά ο εικονιζόμενος γάτος μπορεί και να είναι Οικολόγος (οι οικολόγοι δεν είναι πάντα χορτοφάγοι, χε χε!).

_

Αυτά. Φεύγω σήμερα και πάω για μπάνια.

Επιστρέφω τη Δευτέρα.

Όμως δεν βάζω από τώρα το μαγιό μου:

Δεν θα αλλάξω και δεν θα βουλιάξω!

Φιλικά,

Ιρλανδός

Μεθεόρτια ...

When I was a boy of fourteen, my father was so ignorant I could hardly stand to have the old man around. But when I got to be thirty-one, I was astonished at how much the old man had learned in seventeen years.

Mark Twain

By the time a man realizes that maybe his father was right, he usually has a son who thinks he's wrong.

Charles Wadsworth

_

Happy birthday (2)

Για τον πατέρα μου
6 Μαΐου 2009


Όταν ήμουν μικρό παιδί, θαύμαζα το βηματισμό σου, γεμάτο σιγουριά και ισχύ.
Θυμάμαι τις φορές που τα παιδικά μου πόδια έπρεπε να τρέξουν για να προφτάσουν το βήμα σου. Θυμάμαι τις φορές που από μέσα μου, παρακαλούσα να περπατάς πιο αργά για να σε φτάσω. Μα δεν στο είπα ποτέ.

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, τα δικά μου βήματα δυνάμωναν.

Και μετά άρχισαν να πηγαίνουν σε διαφορετική κατεύθυνση από τα δικά σου.
Μεγαλώνοντας, βρήκα το δικό μου βηματισμό, στις δικές μου διαδρομές. Διαδρομές γρήγορες, βήματα αλματώδη. Μες τη βιασύνη μου, δεν κατάλαβα ότι το δικό σου βήμα είχε αρχίσει να βαραίνει.

Μερικές φορές έβλεπα ότι αν ήθελα να περπατάμε παρέα, έπρεπε να πηγαίνω πιο αργά, για να με προφταίνεις. Όμως δεν μου άρεσε να επιβραδύνω, προτιμούσα το ρυθμό τού δικού μου βηματισμού.

Μέχρι που κάποια μέρα, συνειδητοποίησα ότι τα δικά σου πόδια ήταν πια γερασμένα και τα βήματά σου ήταν δύσκολα, κοπιαστικά, κάποιες φορές ίσως και επώδυνα.

Τώρα, ακούω πίσω μου να με ακολουθούν βιαστικά τα βήματα του δικού μου γιου. Και ξέρω ότι πρέπει να πηγαίνω πιο σιγά. Ξαναμαθαίνω να περπατώ. Υπομονετικά και σταθερά. Και βλέπω ότι έχω πλάι μου, το γιο μου και τον πατέρα μου.

Και ο ήχος των βημάτων μας είναι παράξενα γλυκός, σαν σκίσιμο χαρτιού περιτυλίγματος όταν ανοίγεις ένα δώρο ...

Η φωτογραφία είναι από τη λίμνη της Καστοριάς, τον περασμένο χειμώνα

Update: Ευχαριστώ όλους για τα μηνύματά σας - εσάς που σεβαστήκατε την άρση του σχολιασμού και αρκεστήκατε στο να μου στείλετε e-mails, καθώς και τους ... "ζαβολιάρηδες" που κάνατε "τρίπλα" και σχολιάσατε στο προηγούμενο post. Να' στε όλοι καλά και να χαίρεστε αυτούς που αγαπάτε.

Φιλικά,

Ιρλανδός

Happy birthday

Σήμερα κλείνεις τα 80.
Δεν είναι και μικρό πράγμα.
Σε λίγες μέρες θα τα γιορτάσεις
περιτριγυρισμένος από συγγενείς και φίλους
από τόσα διαφορετικά μέρη αυτής της Γης.


Και θα χαμογελάς.
Και θα λέμε αστεία.
Κι εγώ θα σκέφτομαι
ότι έζησες ορφάνια,
πόλεμο …


Και κάθε φορά που σε ρωτάω
κάτι δύσκολο, κάτι πολύ προσωπικό,
εσύ χαμογελάς
κι αλλάζεις θέμα συζήτησης
ή αλλάζεις κανάλι με το τηλεκοντρόλ…

Για τα λόγια
μα πιο πολύ για τις σιωπές
που μοιραστήκαμε …

πατέρα,

Χρόνια πολλά

Αγαπητοί φίλοι,

το αυριανό post θα είναι αφιερωμένο στον πατέρα μου και δεν θα είναι ανοιχτό σε σχόλια.