Νυστάζω ergo υπάρχω

Το παράπονο ενός ξενυχτησμένου.
Νυστάζω = υπάρχω
σε στίχους του Ιρλανδού

(πού ' σαι Καζαντζίδη να τραγουδήσεις τον καημό μου ... )

Νυστάζωωω
Κι όσο δουλεύω θα νυστάζω,
Στάλα στάλα θε να στάζω,
Λες και κάνω στα Ιμαλάϊα
το βαστάζο.

Θέεελω
Επιτέλους μια σιέστα
Έχω δώσει τα ρέστα
Και αν σύ τώρα γελάς
Όταν θα ξενυχτάς
θα ζηλεύεις γιατίιιι
θα κοιμάμαι εγώ!

Άσμα κηπουρικό και πένθιμο ...

Στο προηγούμενο post,
υποσχέθηκα ότι θα ακολουθήσει χιούμορ και … κηπουρική.
Ιδού λοιπόν, ένα άσμα κηπουρικό και «χιουμοριστικά πένθιμο»,
αφιερωμένο στην elf
που αυτόν τον καιρό βρίσκεται σε ανάμικτη (κρέμα-σοκολάτα, ένα πράμα) μουσική διάθεση
και ίσως και να προτιμήσει τα ελαφρολαϊκά άζματα (με ζήτα, παρακαλώ).

Δεν θέλω τη μπιγκόνια κανενός

Δεν θέλω τη μπιγκόνια κανενός
τον έζησα τον κόσμο και τον είδα
Είναι ο κήπος μου αφρόντιστος
και γέμισε μουχρίτσα και τσουκνίδα.

Με της ΕΥΔΑΠ το ακριβό νερό
πόσες φορές δεν πότισα τριφύλλια
και όταν έρθει ο λογαριασμός
θα κατεβάζω παναγίες και καντήλια.

Την ώρα που ξεχείλιζε ο βόθρος
Την ώρα που ’χει φράξει ο οχετός
καλύτερα να έρθει κάποιος άλλος
καλύτερα να ’ρθεί ο υδραυλικός.

Δεν θέλω τη μπιγκόνια κανενός
Το γιασεμί μου κόλλησε αφίδα
Ο ιβίσκος μου ξεράθηκε κι αυτός
Κι η πεθερά μου έχει φάει γλιστρίδα.

Την ώρα που ξεχείλιζε ο βόθρος
Την ώρα που ’χει φράξει ο οχετός
σού είπα πρέπει να ’ρθει κάποιος άλλος
σού είπα είμαι μονάχα κηπουρός.

Αλλά ας θυμηθούμε και το πρωτότυπο,
τραγουδησμένο από τους Κηπουρούς ,
εε συγγνώμη από «τα Παιδιά από την Πάτρα».

Η "Δημητρούλα" ακινητοποιημένη στους Λειψούς

Παρακαλώ διαβάστε πρώτα την είδηση

εδώ

και τώρα ακολουθεί το post:

Δημητρούλα μου γεια σου
πάρτα όλα δικά σου
τα ναζάκια σου άστα
με τη γάμπα σου σπάστα
κι όλα εγώ τα σπασμένα
τα πληρώνω για σένα

Δημητρούλα μου
θέλω απόψε να θυμίσω
και για σένανε
μερακλού μου να μιλήσω
πως θυμάμαι τα ταξίδια παιχνιδιάρα μου
που ΄κανες τα χρόνια εκείνα σκανταλιάρα μου

Είχα γίνει λατέρνα
κάθε κύμα και ξέρνα
στο κατάστρωμα πάνω
το μυαλό μου το χάνω
το φεγγάρι τα βράδια
τα φιλιά και τα χάδια

Δημητρούλα μου
έχεις γράψει ιστορία,
σαν και σένανε
είναι μόνο λίγα πλοία
η Ροδάνθη η Ρομίλντα κι η Νταλιάνα μου
Δωδεκάνησα, Κυκλάδες, ώι ώι μάνα μου …

Και για όσους θέλουν να θυμηθούν το κανονικό τραγούδι ας κάνουν κλικ εδώ

Μια ζωή την έχουμε ...

«Μια ζωή την έχουμε» λέει το γνωστό τραγούδι. Όμως πόσοι συνειδητοποιούν πραγματικά τι σημαίνει αυτό ? Πόσοι δηλαδή έχουν καταλάβει ότι υπάρχει μόνο μία ζωή και μετά δεν έχει «άλλη»…

Αν πάτε σ’ ένα οποιοδήποτε νεκροταφείο, θα δείτε ότι οι περισσότεροι τάφοι γράφουν μόνο το όνομα (ή τα ονόματα), την ηλικία και τις ημερομηνίες γέννησης και θανάτου. Πολύ σπάνια θα δει κανείς κάτι άλλο πιο «Καζαντζακικό» πάνω σε μια ταφόπλακα. Στη δικιά μου πάντως θα ήθελα να γράφει: «Δεν υπάρχει άλλη ζωή / είμαι σε θέση να το γνωρίζω».

Και πριν το post αυτό εξοκείλει στις ακτές της σοβαρότητας, σπεύδω να επανέλθω στο τραγούδι «Μια ζωή την έχουμε» καθώς και στην ομώνυμη ταινία. Η ταινία, χωρίς να είναι κανένα κορυφαίο αριστούργημα του παγκόσμιου κινηματογράφου, με τις ερμηνείες του Δ. Χορν (Κλέον) και του Β. Αυλωνίτη (Δεσμοφύλακα) κατάφερε να γίνει σημείο αναφοράς και το τραγούδι της (του Σογιούλ , αν δεν κάνω λάθος) να τραγουδιέται ακόμα.

Αυτό το τραγούδι «μετέφρασα» στα αγγλικά, στοχεύοντας – για ακόμα μία φορά – σε ένα χιουμοριστικό post. Άντε τραγουδήστε το μαζί μου, γιατι μια ζωή την έχουμε…

Μια ζωή την έχουμε
We have only one life
κι αν δεν τη γλεντήσουμε
and if we don’t have fun
τι θα καταλάβουμε
what will we understand
τι θα καταντήσουμε
what will we become

Μεσ’ τον ψεύτικο ντουνιά
In this fake world of mine
παίξε μου διπλοπενιά
play me bouzouki fine
παίξε μου διπλοπενιά
play me bouzouki fine
και ο μήνας έχει εννιά
and the month has always nine
και ο μήνας έχει εννιά.
and the month has always nine

Τι σου είναι ο άνθρωπος
What it is the human being
Κοίτα παρατήρησε
Watch it and observe it close
Μέχρι τα σαράντα του
Lives up to his fortieth year
Κι ύστερα μπατίρισε.
Then «game over», we are broke

Μεσ’ τον ψεύτικο ντουνιά
In this fake world of mine
παίξε μου διπλοπενιά
play me bouzouki fine
παίξε μου διπλοπενιά
play me bouzouki fine
και ο μήνας έχει εννιά
and the month has always nine
και ο μήνας έχει εννιά.
and the month has always nine

Στου διαβόλου τά’ γραψα,
In the devil’s dirty book
όλα, το κατάστιχο
I have written all of that
και γλεντώ τα νιάτα μου
and I have fun with my youth
πριν με πιάσει λάστιχο
Before my tire is flat

Μεσ’ τον ψεύτικο ντουνιά
In this fake world of mine
παίξε μου διπλοπενιά
play me bouzouki fine
παίξε μου διπλοπενιά
play me bouzouki fine
και ο μήνας έχει εννιά
and the month has always nine
και ο μήνας έχει εννιά.
and the month has always nine

Αφιερωμένο στην Ακανόνιστη και στις καλές μέρες που περνάει

Και αν θέλετε να το ακούσετε από τον ίδιο το Χορν τότε

δείτε και ακούστε

Άντε βρε,

γιατί

... μια ζωή την έχουμε ...