Επιστροφή ... με τον κηδεμόνα μου

Επιστρέφω, μετά από σιωπή και απουσίες δύο περίπου μηνών.
Απουσίες αναγκαίες όσο και δικαιολογημένες.
Όχι ότι νιώθω την ανάγκη να δικαιολογηθώ δηλαδή.
Απλώς διαβεβαιώνω όσους ρώτησαν, ότι ήμουν και είμαι καλά.

Και έχω επιστρέψει!
Όπως ... τα χελιδόνια.

Για την απουσία μου από τη μπλογκόσφαιρα δεν ευθύνεται η συνήθης εργασιομανία μου.
"Φταίνε" τα πολλά ταξίδια (επαγγελματικά ή, συνηθέστερα, επαγγελματικοαναψυχής), καθώς και η ... κηπουρική, κυρίως εκτός Αθηνών.

Οι μέρες που πέρασαν, οι μέρες του Μαρτίου -καθώς και εκείνες οι λίγες μέρες πριν και μετά από αυτόν- είναι πάντα κρίσιμες για τους κηπουρούς και γενικά τους ανθρώπους που ασχολούνται με εργασίες της υπαίθρου.

Διότι, η πραγματική αρχή της άνοιξης δεν είναι ούτε η 1η Μαρτίου ούτε η 21η του μήνα αυτού.
Η άνοιξη έρχεται πάντα ξαφνικά και σαρωτικά. Και δεν περιμένει.
Και όταν οι πρώτες ζεστές μέρες φτάσουν, οι κηπουρικές εργασίες (φυτέματα, κλαδέματα, ξεβοτανίσματα) πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί.

Όμως, περισσότερα για την κηπουρική και τα πρόσφατα ταξίδια μου, στο επόμενο post.

Μέχρι τότε, απολαύστε αυτό το τραγούδι της Κάτω Ιταλίας:
"Ωριά μου ροντινέλλα" (Ωραίο μου χελιδόνι).
Ακολουθούν οι στίχοι στα Γκρεκάνικα (και η μετάφραση στα ελληνικά)
Στην συγκεκριμένη ερμηνεία, δεν υπάρχει η προτελευταία στροφή.





Ωριά μου ροντινέλλα
Ωραίο μου χελιδόνι
α πούθε εστέ τσε στάζει
από πού έρχεσαι και φτάνεις
πλέα θάλασσα σε αγκουάντει
ποια θάλασσα σε βγάζει
με τούτο καλό καιρό.
με τούτο τον καλό καιρό.

Άσπρο βαστά το πέτο
Άσπρο έχεις το στήθος
μαύρε βαστά τες άλε
μαύρες έχεις τις φτερούγες
ο σταυρί κολόρ ντι μάρε
στην ράχη το χρώμα της θάλασσας
με την κούντα λιο νοικτή.
και την ουρά λίγο ανοιχτή.

Αρώτησα τη μάνα μου
Ρώτησα για τη μάνα μου
την πλέον αγαπημένη
την πολυαγαπημένη
έχει τόσο κα με μένει
έχει τόσο που με περιμένει
πούρου νάχει να με δει.
κι άλλο τόσο να με δει.

Αρώτησα τον τσιούρη μου
Ρώτησα για τον κύρη μου
τσε σ' όλη τη γκειτονία
και για όλη τη γειτονιά
τσε αν είχε ομιλία
και αν είχες ομιλία
πόσα είχε να μου πει.
πόσα θα είχες να μου πεις.

Καθίτζω αμπρός στη θάλασσα
Κάθομαι μπρος στη θάλασσα
πάντα σε κανονώ
πάντα σε κοιτάζω
λίον γκέρνει, λίον καλέει
λίγο γέρνεις λίγο κατεβαίνεις
λίον εγκίζει το νερό.
λίγο αγγίζεις το νερό.