Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 19 Απριλίου 2010

ashes to ashes and dust to dust (2)


Η Ισλανδία, ως γνωστόν,
αποφάσισε με δημοψήφισμα να μην πληρώσει τα χρέη της.
Τιμωρήθηκε βέβαια γι΄αυτό αλλά να που παίρνει την εκδίκησή της.
Το ηφαίστειό της (αυτό με το όνομα που κανείς δεν μπορεί να προφέρει), καθήλωσε στο έδαφος τα αεροπλάνα σχεδόν ολόκληρης της Ευρώπης, προκαλώντας πρωτοφανές χάος στις αεροπορικές μετακινήσεις.
Η καλντέρα της Σαντορίνης, επιτέλους, τι περιμένει ??!!

Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010

Ανελέητο μποϋκοτάζ

  • Χθες διάβασα ότι ο τζίρος στον τομέα της βιομηχανίας τον περασμένο Ιανουάριο, σημείωσε αύξηση σε σχέση με τον ίδιο μήνα πέρυσι, κατά 3,2 %. Στο ίδιο άρθρο αναφερόταν ότι τα στοιχεία για το ίδιο διάστημα έδειχναν μείωση τού δείκτη παραγγελιών κατά 2 %. Στην ίδια μάλιστα εφημερίδα, σε άλλο άρθρο, γινόταν αναφορά στην πρόσφατη έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος, σύμφωνα με την οποία ο πληθωρισμός φέτος αναμένεται να διαμορφωθεί γύρω στο 3 %.

  • Την περασμένη εβδομάδα διάβασα ότι δύο ελληνικές τράπεζες σημείωσαν αύξηση των καθαρών κερδών τους τον περασμένο χρόνο και μάλιστα η μία (η οποία φέτος θα γιορτάσει τα 100 της χρόνια) δήλωνε με έπαρση ότι η «επιτυχία» αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική διότι σημειώνεται σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία.

  • Στην «Καθημερινή της Κυριακής» διάβασα, σε ειδικό άρθρο για τα έργα στον Ηλεκτρικό σιδηρόδρομο, ότι ο ΗΣΑΠ εμφανίζει ετήσια αύξηση εσόδων 5,69 %.

Δεν είμαι οικονομολόγος, όμως αναρωτιέμαι:
Πώς γίνεται να μειώνονται κατά 2 % οι παραγγελίες (λογικό και αναμενόμενο λόγω της κρίσης) και να αυξάνεται τόσο πολύ ο τζίρος της βιομηχανίας ? Και μάλιστα η μειωμένη ζήτηση (κατά 2 %) να μην οδηγεί σε πτώση των τιμών και άρα μείωση του πληθωρισμού, αλλά σε αύξησή του ?



Αμ και οι τράπεζες που επαίρονται για την … επιτυχία τους, γιατί δεν λένε ότι αυτή οφείλεται στα δάνεια, στις πιστωτικές κάρτες και στις καταθέσεις των πελατών τους ? Και εάν κανείς αντιτείνει ότι όλα αυτά είναι «θεμιτά κέρδη», τότε ας μάς αποδείξει ότι η υψηλή κερδοφορία των τραπεζών δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τις λεγόμενες «κρυφές χρεώσεις» (προμήθειες, «έξοδα φακέλου και διαχείρισης» κλπ)!


Και ερχόμαστε στον ΗΣΑΠ.
Κερδοφορία και ο ΗΣΑΠ, αλλά με … «ξένα κόλλυβα». Διότι, άμα αυξήσεις το εισιτήριο κατά 100 % (από 1 Ευρώ πήγε 2 πέρυσι) τότε φυσικό είναι να έχεις κερδοφορία, χωρίς να έχεις κάνει οικονομία ή κάποια άλλη προσπάθεια νοικοκυρέματος του χάους που λέγεται ΗΣΑΠ. Κι εγώ μπορώ να σού αυξήσω ακόμα περισσότερο τα κέρδη, άμα αυξήσω κατά 200 % την τιμή τού εισιτηρίου!! Όμως, ο ΗΣΑΠ είναι κοινωφελής οργανισμός. Δεν λέω να είναι ελλειμματικός, όμως να καμαρώνει εν μέσω κρίσης για το πόσο κερδοφόρος είναι, αυτό πάει πολύ. Ιδίως αν συνυπολογίσει κανείς την τεράστια ταλαιπωρία των επιβατών με αυτά τα έργα, που διαρκώς παρατείνεται η περάτωσή τους και τελειωμό δεν έχουν !!



Θα μού πείτε «Υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε, εμείς οι απλοί πολίτες, απέναντι σε όλα αυτά που μας ξεπερνούν ?»


Ναι, υπάρχει !!


Η Χουλκ και παλαιότερα ο Πιτσιρίκος, πρότειναν μποϋκοτάζ. Μποϋκοτάζ στις τράπεζες (π.χ. απόσυρση των καταθέσεών μας και μεταφορά του υπολοίπου των καρτών σε άλλη τράπεζα, συχνά με ευνοϊκούς όρους, όπως ανακάλυψα εγώ κάνοντας ακριβώς αυτό). Μποϋκοτάζ στους κάθε λογής κερδοσκόπους.


Ανελέητο μποϋκοτάζ !!

Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2008

Αυτός ο «πώς τον λένε» !

Οι ειδήσεις που αφορούν στη διεθνή οικονομική κρίση, είναι το κύριο θέμα συζήτησης των συναδέλφων μου στο γραφείο αυτές τις μέρες: η κατάρρευση της Ισλανδικής οικονομίας, οι παρεμβάσεις των διαφόρων κυβερνήσεων, οι εγγυήσεις (ή μη) των καταθέσεων και βεβαίως ο CEO της πρόσφατα πτωχευμένης Lehman Brothers.


Ειδικά αυτός ο τελευταίος.
Και οι δηλώσεις του. Και το τεράστιο bonus που εξασφάλισε για τον εαυτό του, λίγο πριν κλείσει «το μαγαζί».

Αυτός ο «πώς τον λένε, πώς τον λένε…», επαναλάμβαναν οι συνάδελφοί μου, που θυμόντουσαν καλά την περίπτωσή του όχι όμως και το όνομά του.

Πώς τον λένε, πώς τον λένε…
Αυτός ο CEO της Lehman Brothers τέλος πάντων, έλεγαν και ξανάλεγαν.

«Πάντως δεν τον λένε George Bailey», τους είπα σε μια στιγμή βιαστικά και ξαναγύρισα στη σιωπή μου και στην εργασία που αυτόν τον καιρό ετοιμάζω.

Για όσους λοιπόν δεν ξέρουν, αυτός είναι ο George Bailey, ο χαρακτήρας της ταινίας του Frank Capra «It’s a Wonderful Life», που ερμήνευσε θαυμάσια ο James Stewart.

Δεν προλαβαίνω τώρα να γράψω περισσότερα για την ταινία αυτή (που μου τη θύμησαν οι εξελίξεις της επικαιρότητας - ειδικά τη σκηνή με τα χρήματα του μήνα του μέλιτος). Γι’ αυτό και θα περιοριστώ προς το παρόν στο να αναρτήσω κάποιες φωτογραφίες, καθώς και να δώσω το link της google, όπου μπορεί κανείς να την δει ολόκληρη δωρεάν

Αφιερωμένο σε όσους - μαζί με μένα - θυμούνται τον George Bailey και την ταινία αυτή.