Νυστάζω ergo υπάρχω

Το παράπονο ενός ξενυχτησμένου.
Νυστάζω = υπάρχω
σε στίχους του Ιρλανδού

(πού ' σαι Καζαντζίδη να τραγουδήσεις τον καημό μου ... )

Νυστάζωωω
Κι όσο δουλεύω θα νυστάζω,
Στάλα στάλα θε να στάζω,
Λες και κάνω στα Ιμαλάϊα
το βαστάζο.

Θέεελω
Επιτέλους μια σιέστα
Έχω δώσει τα ρέστα
Και αν σύ τώρα γελάς
Όταν θα ξενυχτάς
θα ζηλεύεις γιατίιιι
θα κοιμάμαι εγώ!