Όχι πάλι Πετραλιά

Γιατί δεν εξελέγη η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά ?
Μην ψάχνετε για πολιτικούς λόγους.

Είναι φανερό.

Νόμιζαν ότι επρόκειτο για άλλη.

Κανείς δεν τη γνώρισε, έτσι όπως εμφανίζεται στα φυλλάδιά της!

"Παραβάν σαράι"

"Τι περιμένουνε στην αγορά συναθροισμένοι;

....................

Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;

.....................

Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,

και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη ... "

Το μοντέλο απ’ την Περσία ...

Λίγες ώρες μας χωρίζουν πλέον από τις εκλογές.
Αν και δεν είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για εκλογές.
Εξηγούμαι:
Τα κόμματα καλούν συνεχώς τους ψηφοφόρους να αποφασίσουν για το μοντέλο ανάπτυξης της χώρας, για το μοντέλο της οικονομίας, για το μοντέλο διακυβέρνησης ...

Και για όσους αμφιβάλουν ακόμα, ιδού το χθεσινό πρωτοσέλιδο της Ελευθεροτυπίας.

«Χμ, νέο μοντέλο» σκέφτηκα και γεμάτος περιέργεια είπα της γυναίκας μου να την αγοράσει πριν εξαντληθεί (η γυναίκα μου, όχι η εφημερίδα).

Είναι ξεκάθαρο φίλες και φίλοι: Αυτές δεν είναι εκλογές.

Είναι καλλιστεία!

Τα κόμματα και οι υποψήφιοι βγάζουν έξω τα μοντέλα τους για να αποφασίσουμε ποιανού είναι καλύτερο ...

Η φωτογραφία είναι από τα καλλιστεία Πελοποννήσου - η έκφραση του προσώπου του τυπά στη μέση είναι «όλα τα λεφτά»

Εδώ βλέπετε τους δύο κόμματους εξουσίας

Εδώ η Μις Πόρτο Ράφτη (δεύτερη από αριστερά), κάτι παραπάνω φαίνεται να ξέρει και λυγίζει τσαχπίνικα το πόδι

Θυμηθείτε επίσης ότι μόλις πριν από λίγες μέρες, ο Θόδωρος Πάγκαλος και η Ντόρα Μπακογιάννη (γνωστή στα θύματα των τηλεφωνικών μηνυμάτων της και ως Dorabak) αντιπαρέβαλλαν τα εκλογικά μοντέλα της Γαλλίας και της Γερμανίας και επιχειρηματολογούσαν ως προς τα υπέρ και τα κατά του σταυρού προτίμησης.

Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι ούτε στο γερμανικό ούτε στο γαλλικό μοντέλο.
Θα προτιμούσα κάποια υβριδικά μοντέλα όπως

π.χ. το γερμανο-βραζιλιάνικο

Gisele Bundchen

ή το σλοβακο-γαλλικό

Adriana Sklenarikova Karembeu
ομοίως και στην επόμενη εικόνα ...

Για όσους κοιτούν σε λάθος σημείο της φωτογραφίας, όχι δεν είναι στραβός ο γιαλός! Απλώς, στραβά αρμενίζουμε ...

Υπάρχει βεβαίως και το διαβόητο πλέον περσικό μοντέλο (καμία σχέση με περσικό χαλί - μάλλον σε ... περσικό χάλι φέρνει) το οποίο έχει λανσάρει ο γνωστός "μόδιστρος" Αχμεντινετζάντ. Σύμφωνα λοιπόν με αυτό το εκλογικό μοντέλο, στις εκλογές κερδίζει πάντα ο ακαταλληλότερος (μα πολύ ακαταλληλότερος σάς λέω - ούτε με γονική συναίνεση δεν βλέπεται) ανεξαρτήτως του αριθμού των ψήφων. Και στη συνέχεια, στην κυβέρνηση που σχηματίζεται, ο υπουργός Αμύνης καταζητείται από την Ιντερπόλ για κάτι υποθεσούλες του στην Αργεντινή (κάτι βομβίτσες, κάτι οικονομικά εγκληματάκια, ψιλοπράγματα δηλαδή)!

Στην Ελλάδα βεβαίως, δεν κινδυνεύουμε από τέτοια μοντέλα. Εδώ τα μοντέλα μας συμμετέχουν ανοιχτά στα ψηφοδέλτια (μαζί με τους πρώην αθλητές, τους ηθοποιούς, τους τραγουδιστές και τις γυναίκες τους). Εδώ, η υποψηφιότητα της Μαρίνας Τσιντικίδου μπορεί να κρίνει μία έδρα (της Πιερίας, όχι της Τσιντικίδου). Εμπρός λοιπόν για το διαγωνισμό του Greece's next top model.

Όμως προσοχή, διότι ενίοτε τα ντόπια μοντέλα έχουν και μπλεξίματα με το νόμο. Όπως το μοντέλο-"τηλεπερσόνα" (μη γελάτε έτσι το ανέφεραν στις ειδήσεις) που έγινε γνωστό και ως "Σοφία η ξαπλωτή", η οποία πιάστηκε επ' αυτοφόρω να εκδίδεται στο Λουτράκι, στα παράλια της Κορινθίας δηλαδή...

Καθώς πλησιάζουν μεσάνυχτα, μαθαίνω και τα πρώτα αποτελέσματα των σημερινών Ιρλανδικών εκλογών (δημοψηφίσματος, για να είμαστε ακριβείς), για τη συνθήκη της Λισαβόνας, όπου το «Ναι» φαίνεται να κερδίζει καθαρά.

Σας καληνυχτώ με κάποιες χιουμοριστικές αφίσες, που σατιρίζουν εκείνους που επέμεναν στο όχι. Αφιερομένες στους νέους φίλους αυτού του μπλογκ, στους irelandfans.

Νυστάζω ergo υπάρχω

Το παράπονο ενός ξενυχτησμένου.
Νυστάζω = υπάρχω
σε στίχους του Ιρλανδού

(πού ' σαι Καζαντζίδη να τραγουδήσεις τον καημό μου ... )

Νυστάζωωω
Κι όσο δουλεύω θα νυστάζω,
Στάλα στάλα θε να στάζω,
Λες και κάνω στα Ιμαλάϊα
το βαστάζο.

Θέεελω
Επιτέλους μια σιέστα
Έχω δώσει τα ρέστα
Και αν σύ τώρα γελάς
Όταν θα ξενυχτάς
θα ζηλεύεις γιατίιιι
θα κοιμάμαι εγώ!

Καλή μου ξεκούραση ...

Σαρδέλες σκορδαλιά ... για πρωινό

Κάπως έτσι ήταν η κατάσταση στον ηλεκτρικό, πριν τις διακοπές του καλοκαιριού.

Έτσι ήταν και χθες.
Και σήμερα – ίδια και χειρότερα. Πολύ χειρότερα.




Κάθε συρμός έφευγε γεμάτος και απ’ έξω έμεναν τόσοι επιβάτες που θα γέμιζαν άλλο ένα τραίνο. Και όταν τελικά ερχόταν το επόμενο τραίνο (μετά από περίπου δέκα λεπτά!, λόγω έργων), ο αριθμός αυτών που περίμεναν στην αποβάθρα είχε διπλασιαστεί! Άντε μετά να μπεις μέσα ...

Περιμένω και τον επόμενο συρμό. Όπως και χτες. Μόνο που σήμερα παίρνω και φωτογραφίες.

Καθώς μπαίνουμε μέσα, φωνές και σπρωξίματα:
- Ανοίξτε τον κλιματισμό, φωνάζουν κάποιοι (για να τους ακούσουν ποιοι ?)
- Όχι, ανοίξτε τα παράθυρα, ανταπαντούν άλλοι
«Βρε, δεν ανοίγετε καλύτερα την απέναντι πόρτα» (σκέφτομαι εγώ)

Και πάντα βρίσκεται κάποιος που έχει φάει σκόρδο (... το νόμο του Μέρφυ μου μέσα !)
Μέχρι την Αττική, στοιβαγμένοι σαν παστές σαρδέλες

Ήδη από χθες, με τριγυρίζει ο πειρασμός να έρθω με το αυτοκίνητο στο κέντρο.
Να δω μέχρι πότε θα υπερισχύει η οικολογική μου συνείδηση …

«Έξω από τα νερά μου»

«Έξω από τα νερά μου»

Έτσι αισθάνομαι.

Δεν λέω ότι δεν μου άρεσε που επέστρεψα.

Δεν ξέρω όμως και πόσο γρήγορα θα ξαναπροσαρμοστώ.

Απλώς, προς το παρόν, είμαι έξω από το στοιχείο μου.

Καλώς σας ξαναβρίσκω.

Μόλις τέλειωσα ένα μικρό γύρο στα «λημέρια» των φίλων της μπλογκόσφαιρας.

Οι περισσότεροι είναι εδώ από καιρό.

Χάρηκα με τα νέα της «μπλογκοφίλης»,

της οποίας η κόρη πέρασε στο Πανεπιστήμιο.
Επίσης, χάρηκα και με την επιστροφή της Χουλκ,

όμως η χαρά μου κράτησε λίγο,

καθώς διαπίστωσα ότι περνά μία μεγάλη και δύσκολη περιπέτεια.

Φυσικά, οι ευχές μου είναι δεδομένες όσο και ειλικρινείς.

Καλό φθινόπωρο σε όλους,

Καλώς σας ξαναβρήκα,

θα τα λέμε,

Φιλικά,
Ιρλανδός

Tears for Fears: Fish out of water