Happy birthday (2)

Για τον πατέρα μου
6 Μαΐου 2009


Όταν ήμουν μικρό παιδί, θαύμαζα το βηματισμό σου, γεμάτο σιγουριά και ισχύ.
Θυμάμαι τις φορές που τα παιδικά μου πόδια έπρεπε να τρέξουν για να προφτάσουν το βήμα σου. Θυμάμαι τις φορές που από μέσα μου, παρακαλούσα να περπατάς πιο αργά για να σε φτάσω. Μα δεν στο είπα ποτέ.

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, τα δικά μου βήματα δυνάμωναν.

Και μετά άρχισαν να πηγαίνουν σε διαφορετική κατεύθυνση από τα δικά σου.
Μεγαλώνοντας, βρήκα το δικό μου βηματισμό, στις δικές μου διαδρομές. Διαδρομές γρήγορες, βήματα αλματώδη. Μες τη βιασύνη μου, δεν κατάλαβα ότι το δικό σου βήμα είχε αρχίσει να βαραίνει.

Μερικές φορές έβλεπα ότι αν ήθελα να περπατάμε παρέα, έπρεπε να πηγαίνω πιο αργά, για να με προφταίνεις. Όμως δεν μου άρεσε να επιβραδύνω, προτιμούσα το ρυθμό τού δικού μου βηματισμού.

Μέχρι που κάποια μέρα, συνειδητοποίησα ότι τα δικά σου πόδια ήταν πια γερασμένα και τα βήματά σου ήταν δύσκολα, κοπιαστικά, κάποιες φορές ίσως και επώδυνα.

Τώρα, ακούω πίσω μου να με ακολουθούν βιαστικά τα βήματα του δικού μου γιου. Και ξέρω ότι πρέπει να πηγαίνω πιο σιγά. Ξαναμαθαίνω να περπατώ. Υπομονετικά και σταθερά. Και βλέπω ότι έχω πλάι μου, το γιο μου και τον πατέρα μου.

Και ο ήχος των βημάτων μας είναι παράξενα γλυκός, σαν σκίσιμο χαρτιού περιτυλίγματος όταν ανοίγεις ένα δώρο ...

Η φωτογραφία είναι από τη λίμνη της Καστοριάς, τον περασμένο χειμώνα

Update: Ευχαριστώ όλους για τα μηνύματά σας - εσάς που σεβαστήκατε την άρση του σχολιασμού και αρκεστήκατε στο να μου στείλετε e-mails, καθώς και τους ... "ζαβολιάρηδες" που κάνατε "τρίπλα" και σχολιάσατε στο προηγούμενο post. Να' στε όλοι καλά και να χαίρεστε αυτούς που αγαπάτε.

Φιλικά,

Ιρλανδός

Happy birthday

Σήμερα κλείνεις τα 80.
Δεν είναι και μικρό πράγμα.
Σε λίγες μέρες θα τα γιορτάσεις
περιτριγυρισμένος από συγγενείς και φίλους
από τόσα διαφορετικά μέρη αυτής της Γης.


Και θα χαμογελάς.
Και θα λέμε αστεία.
Κι εγώ θα σκέφτομαι
ότι έζησες ορφάνια,
πόλεμο …


Και κάθε φορά που σε ρωτάω
κάτι δύσκολο, κάτι πολύ προσωπικό,
εσύ χαμογελάς
κι αλλάζεις θέμα συζήτησης
ή αλλάζεις κανάλι με το τηλεκοντρόλ…

Για τα λόγια
μα πιο πολύ για τις σιωπές
που μοιραστήκαμε …

πατέρα,

Χρόνια πολλά

Αγαπητοί φίλοι,

το αυριανό post θα είναι αφιερωμένο στον πατέρα μου και δεν θα είναι ανοιχτό σε σχόλια.

Άσμα κηπουρικό και πένθιμο ...

Στο προηγούμενο post,
υποσχέθηκα ότι θα ακολουθήσει χιούμορ και … κηπουρική.
Ιδού λοιπόν, ένα άσμα κηπουρικό και «χιουμοριστικά πένθιμο»,
αφιερωμένο στην elf
που αυτόν τον καιρό βρίσκεται σε ανάμικτη (κρέμα-σοκολάτα, ένα πράμα) μουσική διάθεση
και ίσως και να προτιμήσει τα ελαφρολαϊκά άζματα (με ζήτα, παρακαλώ).

Δεν θέλω τη μπιγκόνια κανενός

Δεν θέλω τη μπιγκόνια κανενός
τον έζησα τον κόσμο και τον είδα
Είναι ο κήπος μου αφρόντιστος
και γέμισε μουχρίτσα και τσουκνίδα.

Με της ΕΥΔΑΠ το ακριβό νερό
πόσες φορές δεν πότισα τριφύλλια
και όταν έρθει ο λογαριασμός
θα κατεβάζω παναγίες και καντήλια.

Την ώρα που ξεχείλιζε ο βόθρος
Την ώρα που ’χει φράξει ο οχετός
καλύτερα να έρθει κάποιος άλλος
καλύτερα να ’ρθεί ο υδραυλικός.

Δεν θέλω τη μπιγκόνια κανενός
Το γιασεμί μου κόλλησε αφίδα
Ο ιβίσκος μου ξεράθηκε κι αυτός
Κι η πεθερά μου έχει φάει γλιστρίδα.

Την ώρα που ξεχείλιζε ο βόθρος
Την ώρα που ’χει φράξει ο οχετός
σού είπα πρέπει να ’ρθει κάποιος άλλος
σού είπα είμαι μονάχα κηπουρός.

Αλλά ας θυμηθούμε και το πρωτότυπο,
τραγουδησμένο από τους Κηπουρούς ,
εε συγγνώμη από «τα Παιδιά από την Πάτρα».

Πού ήμουν τόσον καιρό ...

Ένας βετεράνος μπλόγκερ, που δυστυχώς δεν γράφει πια, όταν έκλεινε για κάποιο διάστημα το μπλογκ του έβαζε την επικεφαλίδα: «πάω για ψάρεμα». Ίσως λοιπόν να έπρεπε κι εγώ, πριν από περίπου δύο μήνες, να είχα ενημερώσει για την επερχόμενη απουσία μου γράφοντας: «πάω για κηπουρική». Ή έστω θα μπορούσα να γράψω ένα σύντομο μήνυμα «πρόσκαιρου αποχαιρετισμού» - δεν το έκανα, μάλλον γιατί δεν μού πάνε οι αποχαιρετισμοί.

Σ’ αυτό το διάστημα που δεν έγραφα, μεσολάβησαν πολλά ταξίδια, πολλή κηπουρική, μία δίκη και δύο εθνικοί εορτασμοί. Ως προς αυτό το τελευταίο, ο μεν ένας εορτασμός (της 25ης Μαρτίου) είναι σαφώς πολύ γνωστός σε όλους σας, ο δε άλλος (η 17η Μαρτίου) είναι η ημέρα του Αγίου Πατρικίου, η εθνική εορτή των Ιρλανδών!

Ως προς τα ταξίδια μου, ήταν πολλά, αλλά όχι μόνο για αναψυχή ή για επαγγελματικούς λόγους. Αρκετά από αυτά ήταν συνδυασμένα (και πάλι) με κηπουρικές εργασίες, στο κτήμα μου, σε κοντινό νησί.

Ας δούμε λοιπόν κάποια απ' όλα αυτά τα πράματα και θάματα, σε μια φωτογραφική περίληψη:

Αρχικώς, έκανα πολλές εκδρομές – τα χιόνια ήταν όψιμα φέτος (το χιονοδρομικό του Καϊμακτσαλάν έκλεισε χτες, 21/4/09, τελευταία μέρα για φέτος)

και τα τοπία ήταν πανέμορφα

πανέμορφα ήταν κι αυτά τα χιονισμένα αγκάθια

το χιόνι φέτος το Μάρτιο ήταν τέλειο

παρακαλώ στο σημείο αυτό να υπογραμμιστεί

η ιστορικής σημασίας συνεισφορά μου

στην ισότητα των δύο φύλων

- για κοιτάξτε καλά παρακαλώ -

(γιατί οι χιονάνθρωποι πρέπει να είναι πάντοτε άντρες ?)
Την 25η Μαρτίου, το Ιρλανδάκι-λυκόπουλο, παρήλασε
- ο μόνος ξανθομπούμπουρας στην αγέλη του -

(«όχι μαντάμ δεν είναι ρωσάκι, ιρλανδάκι είναι, ντάξει?»)

κι εγώ, περήφανος πατέρας, έπαιρνα φωτογραφίες
(καλύτερες από αυτές εδώ –σας διαβεβαιώ-

αλλά για να προστατευτούν τα προσωπικά δεδομένα,

διάλεξα αυτές)

Το κτήμα μου στο νησί ήθελε επειγόντως ξεβοτάνισμα

αν και πώς να αποκαλέσει κανείς ζιζάνια αυτές τις ανεμώνες

πλάι στις (φυτεμένες) ίριδες, πρώιμες φέτος,

Το μεγάλο project στο κτήμα μου όμως ήταν η δημιουργία ενός ελαιώνα
και γενικά τα φυτέματα

(εδώ, φωτογραφία από φρεσκοφυτεμένη κουτσουπιά)

Last but not least
η εκδρομή

στην ορεινή Αρκαδία
στο αρχαίο μονοπάτι των Λακεδαιμονίων, σκαλισμένο στο βράχο,

Ααα ναι, και σε ένα εντελώς διαφορετικό

…Στενό του Παγκρατίου

Αυτά – μην το κάνουμε και ... facebook εδωμέσα

Όπως βλέπετε λοιπόν, θέματα για να γράψω είχα πολλά.
Χρόνο δεν είχα. Ή πιο σωστά, είχα χρόνο αλλά επέλεξα να τον διαθέσω σε άλλες δραστηριότητες, πολλές από τις οποίες δεν έπαιρναν αναβολή.
Δυστυχώς ή ευτυχώς τέτοια διαλείμματα μπορεί να επαναληφθούν.
Και ίσως από κάποια χρονική στιγμή και μετά, να γίνονται ολοένα και πιο συχνά, λίγο πριν την οριστική παύση. Κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα και με άλλους μπλόγκερς. Μάλλον αυτός πρέπει να είναι ο "κανόνας" στην ιστορία των ιστολογίων, τα οποία σημειώτεον, έχουν κατά μέσον όρο διάρκεια ζωής δυο-τρία χρόνια.

Προς το παρόν όμως, αυτό που μπορώ να σας υποσχεθώ είναι ότι το επόμενο post θα είναι χιουμοριστικό, κηπουρικό και ... εξαιρετικά αφιερωμένο !

Επιστροφή ... με τον κηδεμόνα μου

Επιστρέφω, μετά από σιωπή και απουσίες δύο περίπου μηνών.
Απουσίες αναγκαίες όσο και δικαιολογημένες.
Όχι ότι νιώθω την ανάγκη να δικαιολογηθώ δηλαδή.
Απλώς διαβεβαιώνω όσους ρώτησαν, ότι ήμουν και είμαι καλά.

Και έχω επιστρέψει!
Όπως ... τα χελιδόνια.

Για την απουσία μου από τη μπλογκόσφαιρα δεν ευθύνεται η συνήθης εργασιομανία μου.
"Φταίνε" τα πολλά ταξίδια (επαγγελματικά ή, συνηθέστερα, επαγγελματικοαναψυχής), καθώς και η ... κηπουρική, κυρίως εκτός Αθηνών.

Οι μέρες που πέρασαν, οι μέρες του Μαρτίου -καθώς και εκείνες οι λίγες μέρες πριν και μετά από αυτόν- είναι πάντα κρίσιμες για τους κηπουρούς και γενικά τους ανθρώπους που ασχολούνται με εργασίες της υπαίθρου.

Διότι, η πραγματική αρχή της άνοιξης δεν είναι ούτε η 1η Μαρτίου ούτε η 21η του μήνα αυτού.
Η άνοιξη έρχεται πάντα ξαφνικά και σαρωτικά. Και δεν περιμένει.
Και όταν οι πρώτες ζεστές μέρες φτάσουν, οι κηπουρικές εργασίες (φυτέματα, κλαδέματα, ξεβοτανίσματα) πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί.

Όμως, περισσότερα για την κηπουρική και τα πρόσφατα ταξίδια μου, στο επόμενο post.

Μέχρι τότε, απολαύστε αυτό το τραγούδι της Κάτω Ιταλίας:
"Ωριά μου ροντινέλλα" (Ωραίο μου χελιδόνι).
Ακολουθούν οι στίχοι στα Γκρεκάνικα (και η μετάφραση στα ελληνικά)
Στην συγκεκριμένη ερμηνεία, δεν υπάρχει η προτελευταία στροφή.





Ωριά μου ροντινέλλα
Ωραίο μου χελιδόνι
α πούθε εστέ τσε στάζει
από πού έρχεσαι και φτάνεις
πλέα θάλασσα σε αγκουάντει
ποια θάλασσα σε βγάζει
με τούτο καλό καιρό.
με τούτο τον καλό καιρό.

Άσπρο βαστά το πέτο
Άσπρο έχεις το στήθος
μαύρε βαστά τες άλε
μαύρες έχεις τις φτερούγες
ο σταυρί κολόρ ντι μάρε
στην ράχη το χρώμα της θάλασσας
με την κούντα λιο νοικτή.
και την ουρά λίγο ανοιχτή.

Αρώτησα τη μάνα μου
Ρώτησα για τη μάνα μου
την πλέον αγαπημένη
την πολυαγαπημένη
έχει τόσο κα με μένει
έχει τόσο που με περιμένει
πούρου νάχει να με δει.
κι άλλο τόσο να με δει.

Αρώτησα τον τσιούρη μου
Ρώτησα για τον κύρη μου
τσε σ' όλη τη γκειτονία
και για όλη τη γειτονιά
τσε αν είχε ομιλία
και αν είχες ομιλία
πόσα είχε να μου πει.
πόσα θα είχες να μου πεις.

Καθίτζω αμπρός στη θάλασσα
Κάθομαι μπρος στη θάλασσα
πάντα σε κανονώ
πάντα σε κοιτάζω
λίον γκέρνει, λίον καλέει
λίγο γέρνεις λίγο κατεβαίνεις
λίον εγκίζει το νερό.
λίγο αγγίζεις το νερό.

Μικρές αγγελίες, μεγάλες ευκαιρίες ...

Τελικά η χθεσινή απόδραση του Παλαιοκώστα δεν αποτελεί είδηση. Αποτελεί επανάληψη είδησης.

Οι Αρχές έχουν εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό, ενώ οι δραπέτες θα επιδίδονται στο ανθρωποκρυφτό.

Σύμφωνα πάντως με αποκλειστικές πληροφορίες του μπλογκ μας, οι έρευνες των διωκτικών Αρχών στρέφονται τώρα σε παλαιότερες δημοσιεύσεις στις στήλες των μικρών αγγελιών των εφημερίδων. Εκεί αναζητούν την άκρη του νήματος που πιστεύουν ότι θα τούς οδηγήσει στο διαβόητο δραπέτη.

Συγκεκριμένα οι παρακάτω αγγελίες τούς έχουν κινήσει υποψίες:

Αγγελία στην ενότητα Ενοικιάσεις Ακινήτων:
Ζητείται κελί φυλακών, ευρύχωρο διαμπερές και διάτρητο, για προσωρινή διαμονή κρατουμένων. Θα προτιμηθούν όσα δωμάτια έχουν πρόσβαση σε χώρο προσγείωσης ελικοπτέρου και διαθέτουν τον αναγκαίο εξοπλισμό απόδρασης (ανεμόσκαλα, όπλα κλπ). Προσοχή: μακροχρόνιες μισθώσεις δεν θα γίνουν δεκτές. Απαραίτητη η αποδοχή συγκατοίκησης με αλλοδαπό.

Αγγελία στην ενότητα Ζητείται προσωπικό:
Ζητείται προσωπικό φυλακών, με ευρύχωρες τσέπες και χαλαρές συνειδήσεις. Θα προτιμηθούν όσοι πάσχουν από μυωπία (άνω των 15 βαθμών) και όσοι έχουν έντονο στραβισμό (κοινώς κάνουν τα στραβά μάτια). Αμοιβή διαπραγματεύσιμη, δεκτός και διακανονισμός. Προϋπηρεσία σε φυλακές με μεγάλο ποσοστό αποδράσεων θεωρείται σημαντικό προσόν. Οι υποψήφιοι θα πρέπει απαραιτήτως να είναι ελάχιστα εκπαιδευμένοι και έτοιμοι να αυτοτραυματιστούν ή και να παραιτηθούν, αν χρειαστεί.

Αγγελία στην ενότητα Διάφορα:
Ζητείται ελικόπτερο, ελαφρά μεταχειρισμένο, για κινηματογραφική απόδραση εδάφους – αέρος. Πληρωμή μετρητοίς, με προσημειωμένα χαρτονομίσματα.

Αγγελία στην ενότητα Γνωριμίες:
Ζητείται πιλότος ελικοπτέρου (για εφήμερη γνωριμία) χωρίς ταμπού, με προτιμήσεις στο bondage και ειδικότερα στο φίμωμα και στο δέσιμο. Επιθυμητή η προηγούμενη εμπειρία σε προσγειώσεις σε ταράτσες.

Άντε και κατά τα άλλα απόψε αρχίζει να ξαναμεταδίδεται στον ΑΝΤ1 το Prison Break (σε επανάληψη?). Αναρωτιέμαι αν η ζωή αντιγράφει την τηλεόραση ή η τηλεόραση τη ζωή !

Τελικά, ο Παλαιοκώστας εφόσον ξανασυλληφθεί, θα κατηγορηθεί, εκτός από τα άλλα (κλοπές, απαγωγές, αποδράσεις) και για έλλειψη φαντασίας. Ωστόσο δεν προβλέπεται η σύλληψή του στο άμεσο μέλλον. Πιθανότερο θεωρείται το σενάριο, ο Παλαιοκώστας να αγοράσει την Ολυμπιακή, αρχής γενομένης από τα ελικόπτερα του εθνικού αερομεταφορέα, ο οποίος θα μετονομαστεί σε Palaiokostas Airways !!

Αποκριάτικο Ξεblogarisma

Όσοι δεν πρόλαβαν το χριστουγεννιάτικο μπαζάρ/πάρτυ που έκανε το ξεblogarisma , έχουν ακόμα μία ευκαιρία:

Πότε ? Στις 22 Φεβρουαρίου.

Πού ? Στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, πού αλλού !!

Θα είμαστε όλοι εκεί !

Τα έσοδα, όπως και την προηγούμενη φορά, θα διατεθούν για την αγορά ειδών πρώτης ανάγκης για τις μητέρες και τα παιδιά τους, στις γυναικείες φυλακές της Θήβας.

Επίσης, συνεχίζεται η συγέντρωση ρούχων, παιχνιδιών και άλλων ειδών για τις φυλακισμένες αυτές γυναίκες και τα παιδιά τους.
Δείτε και το ξεblogarisma