Αν και έχουν περάσει πολλές μέρες από την σύλληψη του Ράντοβαν Κάραζιτς και τη μεταφορά του στη Χάγη, η παγκόσμια κοινή γνώμη εξακολουθεί να διερωτάται αν τελικά υπήρξε μυστική συμφωνία μεταξύ των Αμερικανών και των Σερβοβόσνιων για να μη συλληφθεί ο Κάραζιτς.
Στο μπλογκ αυτό, θα μάθετε για άλλη μια φορά όλη την αλήθεια, αυτά που τα ΜΜΕ φοβούνται να πουν, καθώς και αυτά που οι δημοσιογράφοι τους δεν γνωρίζουν ακόμα.
Βλέπετε, οι δικές τους πληροφορίες προέρχονται από τις γνωστές πηγές (δηλαδή Κορπή, Ιόλη, Καραντάνη κλπ), ενώ οι δικές μας πηγές (Perrier, Fontana di Trevi κλπ) είναι σαφώς πιο ενημερωμένες. Αυτές οι πηγές είναι που μάς δίνουν τις άγνωστες πληροφορίες, τις οποίες ο δαιμόνιος Ιρλανδός ρεπόρτερ – συνεργάτης του μπλογκ, θα αποκαλύψει σε σας και μόνο για σας, λεπτό προς λεπτό, λέξη προς λέξη.
Ιδού λοιπόν η αλήθεια για την μυστική συμφωνία Χόλμπρουκ – Κάραζιτς :
Η μυστική αυτή συμφωνία έγινε όντως ανάμεσα στον αμερικανό διαπραγματευτή Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ και τον Ράντοβαν Κάραζιτς (ο οποίος τότε δε λεγόταν ακόμα Ντράγκαν Ντάμπιτς). Οι δύο άνδρες συναντήθηκαν ένα κρύο βράδυ του 1996, μόλις κόπασαν οι πυροβολισμοί των ακροβολιστών, σ’ ενα υπόγειο στο Βελιγράδι («Βάλε σημάδι κι έλα βράδυ, στο Βελιγράδι» όπως λέει και μια παλιά χασαποσέρβικη παροιμία).
Εκέινο το κρύο βράδυ λοιπόν, συναντήθηκαν σε ένα ασφαλές υπόγειο, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, γιατί ο Κάραζιτς πάντα απεχθανόταν τους παπαράτσι. Ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ έφτασε αργοπορημένος.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Συγγνώμη που άργησα, αλλά με καθυστέρησαν τα πλήθη των Σέρβων που είχαν παραταχθεί στους δρόμους του Βελιγραδίου για να με προϋπαντήσουν. Ο κόσμος που είχε μαζευτεί και ζητωκραύγαζε ήταν τόσος πολύς, ώστε το αυτοκίνητό μου δυσκολευόταν να περάσει.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Μη μου ορκίζεσαι, σε πιστεύω.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Ναι, τέλος πάντων. Είμαστε εδώ για να διαπραγματευτούμε. Αλλά πρώτα θα πρέπει να βεβαιωθώ ότι είσαι πράγματι ο Ράντοβαν Κάραζιτς κι όχι κάποιος σωσίας. Θα χρειαστεί να πάρουμε δείγμα DNA.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Εντάξει, θα πάρετε δείγμα από το σάλιο μου?
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Όχι, αυτά τα ... «σαλιαρίσματα» τα κάνουν στην τηλεόραση στο CSI. Εμείς χρησιμοποιούμε την παλιά καλή πρακτική των εξετάσεων αίματος.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Κι εμένα μου ...αρέσουν τα αίματα. Τελικά έχουμε πολλά κοινά εμείς οι δυό. Άντε πάρτε το δείγμα να τελειώνουμε.
Στο σημείο αυτό, η συνομιλίες διακόπτονται για λίγο, καθώς ένας μυστικός πράκτορας κάνει την αιμοληψία. Μετά, περιμένουν για να βγουν τα αποτελέσματα. Πέντε λεπτά αργότερα, ένας άλλος μυστικός πράκτορας φέρνει στον Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ μια εικοσαριά σελίδες με τα αποτελέσματα.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Λοιπόν εντάξει, είσαι ο Ράντοβαν Κάραζιτς.
Και κοιτώντας πάλι τα χαρτιά του προσέθεσε:
«Έχεις αυξημένη χοληστερίνη και τριγλικερίδια. Φρόντισε να χάσεις βάρος».
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Θα φροντίσω να αδυνατίσω.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Λοιπόν Ράντοβαν, πριν προχωρήσουμε στις διαπραγματεύσεις, δεν παραγγέλνουμε κάτι να φάμε?
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Εντάξει. Τι καλό σκέφτεσαι να μας παραγγείλεις ?
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Μια πίτσα σπέσιαλ, με τυρί, ντομάτα, ζαμπόν, ελιές και πεπερόνι.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Καλύτερα χωρίς πεπερόνι. Επίσης να τους πεις να είναι με αραβοσιτέλαιο κι όχι με φοινικέλαιο, γιατί ανεβάζει τη χοληστερίνη.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Εντάξει, με αραβοσιτέλαιο. Και χωρίς πεπερόνι, καλά λες, κι εμένα μου φέρνει άσχημο ρέψιμο.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Ναι και να τους πεις η μοτσαρέλα να είναι Ιταλική και η σάλτσα από φρέσκιες ντομάτες. Σύμφωνοι ?
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Σύμφωνοι.
Και γυρίζοντας προς τον μυστικό πράκτορα που κρατούσε τα πρακτικά της συνάντησης του είπε:
«Γράψε παιδί μου ότι οι δυο πλευρές συμφώνησαν αρχικώς σε θέματα κοινού ενδιαφέρονος και ζωτικής σημασίας».
Και αμέσως μετά στράφηκε ξανά προς τον Κάραζιτς, με βλέμμα γεμάτο θαυμασμό:
«Βλέπω πάντως ότι είσαι μερακλής με το φαγητό σου».
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Ναι, ειδικά με την πίτσα, έχω πάθος. Έχω μάλιστα και μια δική μου συνταγή για τη σάλτσα ντομάτα.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Δηλαδή, για λέγε, για λέγε....
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Να, πέρνουμε τρεις φρέσκιες ντομάτες, βασιλικό, ρίγανη, λίγη ζάχαρη, αλατοπίπερο ...
Μα δε μου λες, ήρθαμε εδώ να μιλήσουμε για ... πίτσες ?
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Χμμ καλά λες. Ας προχωρήσουμε στις διαπραγματεύσεις. Τι ακριβώς θα ήθελες από εμάς ?
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Θέλω να μου δώσετε ψεύτικη ταυτότητα και πέντε εκατομμύρια δολάρια.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Και γιατί να σου δώσουμε πέντε?
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Αμ πόσα να μου δώσετε ?
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Να σου δώσουμε τρία.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Και γιατί να μου δώσετε τρία ?
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Αμ πόσα να σου δώσουμε ?
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Να μου δώσετε τέσσερα.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Δε μου λες, την κολοκυθιά θα παίξουμε ?
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Καλά λες. Ας παίξουμε κρυφτό, που είμαι και καλύτερος.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Άκουσε Ράντοβαν, θα σου δώσουμε ψεύτικη ταυτότητα, τρία εκατομμύρια δολάρια και μια ντουζίνα κρασιά από τη Νάπα Βάλλευ. Θα τα έχεις μεθαύριο το πρωί.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Δεν γίνεται να τα έχω αύριο ?
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Αδύνατον, δεν θα έχουμε τα κρασιά από τη Νάπα Βάλλευ.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Καλά, ας είναι. Θέλω επίσης να ξεμπλοκάρετε τους τραπεζικούς μου λογαριασμούς. Θα είναι κρίμα να μην μπορώ να αγγίξω τόσα πλούτη. Θα νιώθω εντελώς απεμπλουτισμένος.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Εντάξει. Κάτι άλλο ?
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Θέλω βιντεοκασέτες με όλα τα επεισόδια του «Ντάλλας», του «Μπέιγουοτς» και της Όπρα Γουίνφρεϋ.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Μετά χαράς. Είμαι κι εγώ οπαδός της ποιοτικής τηλεόρασης.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Θέλω επίσης να διορίσετε την ανηψιά μου στο καινούργιο κατάστημα που άνοιξε η Cosmote στο Βελιγράδι.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Ααα αυτό αποκλείεται. Ζήτα μου ό,τι άλλο θες αλλά όχι αυτό. Αφού το ξέρεις, δεν μπορώ να επηρεάσω την Ελληνική Κυβέρνηση. Άσε που δεν κάνουν και ρουσφέτια.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Καλά, άσε δεν πειράζει. Ξέρω έναν περιπτερά στη Θεσσαλονίκη, που είναι φίλος του κουνιάδου της εξαδέρφης ενός Έλληνα βουλευτή. Θα το κανονίσω έτσι.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Ωραία, υπάρχει κάτι άλλο ?
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Ναι. Θέλω μια ισόβια συνδρομή στο Playboy.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Αυτό είναι εύκολο.
Και γυρίζοντας πάλι προς τον πράκτορα που κρατούσε τα πρακτικά του είπε:
«Γράψε ισόβια».
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Υπάρχει και κάτι τελευταίο που θα ήθελα να σου ζητήσω.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Τι είναι, πες μου, αν μπορώ ...
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Ξέρεις Ρίτσαρντ, είμαι και ποιητής. Όμως οι ποιητικές μου συλλογές δεν έχουν ακόμα εκδοθεί κι έτσι τα ποιήματά μου παραμένουν ανέκδοτα.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Κι εμένα μου αρέσουν τα ανέκδοτα. Πες πως έγινε. Θα τα εκδόσουμε εμείς.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Σ’ ευχαριστώ Ρίτσαρντ. Δεν μου είπες όμως ακόμα τι θέλεις εσύ από εμένα.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Θέλω τη μυστική συνταγή της σάλτσας σου για την πίτσα.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Κάνεις σκληρό παζάρι Ρίτσαρντ.
ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ: Κι επίσης να μην ξαναδείς τη γυναίκα σου.
ΚΑΡΑΖΙΤΣ: Αααα εσείς οι Αμερικανοί, είστε καταπληκτικοί διαπραγματευτές. Κάνετε σκληρό παζάρι αλλά στο τέλος δίνετε πάντα ένα γερό μπόνους στον συνομιλητή σας. Σύμφωνοι λοιπόν.
Έτσι ακριβώς έγινε η μυστική συμφωνία του Κάραζιτς με τον Χόλμπρουκ.
Αυτή είναι η αλήθεια και μόνον η αλήθεια.
Όπως σας βλέπω και με βλέπετε....
Πέμπτη 7 Αυγούστου 2008
Κυριακή 27 Ιουλίου 2008
«Όλη η αλήθεια για τη μυστική ζωή του Ράντοβαν Κάραζιτς»
Με αμείωτο ενδιαφέρον, η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολουθεί τις τελευταίες μέρες όλες αυτές τις πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και αποκαλύπτουν τη μέχρι πρότινος μυστική ζωή του Ράντοβαν Κάραζιτς.
Όλοι πλέον ξέρουν ότι ο Κάραζιτς εργαζόταν σε κλινική και όλοι έχουν δει το νέο «παπαδίστικο» look του, που ξεγέλασε τους πάντες όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό που όμως δεν γνωρίζει ο κόσμος είναι γιατί υιοθέτησε αυτό το look, καθώς και το τι κρύβεται πίσω από όλη αυτή τη μεταμφίεση. Ο δαιμόνιος Ιρλανδός ρεπόρτερ - συνεργάτης του μπλογκ μας, είναι σε θέση να αποκαλύψει σε σας και μόνο για σας, στοιχεία και λεπτομέρειες που κανείς άλλος δεν γνωρίζει.
Ας ξετυλίξουμε μαζί λοιπόν το κουβάρι της αλήθειας:
Ο Ράντοβαν Κάραζιτς, όταν έμαθε ότι καταζητείται, άρχισε να περιφέρεται από χωρίου εις χωρίον σε όλη την πρώην Γιουγκοσλαβία. Από το κινητό τηλέφωνο που είχε (ως Ντράγκαν Ντάμπιτς), για να μην κινεί υποψίες, σε κάθε ανοιχτή ψηφοφορία για το διαγωνισμό της Γιουροβίζιον, ψήφιζε «δαγκωτό» Βοσνία – Ερζεγοβίνη (έτσι εξηγούνται τα δωδεκάρια της).
Τελικά, μετά από μια μεγάλη περιπλάνηση, κρύφτηκε σε ένα απομακρυσμένο ορεινό καταφύγιο στο Μαυροβούνιο. Εκεί η μόνη του απασχόληση ήταν να βλέπει τηλεόραση απ’ το πρωί ως το βράδυ. Όμως, για κακή του τύχη, η τηλεόραση στην απομονωμένη αυτή βουνοκορφή «έπιανε» μόνο αλβανικά και ελληνικά κανάλια. Στην επίδραση της τηλεόρασης, και δη της ελληνικής, οφείλεται η απρόσμενη τροπή που πήρε η ιστορία της ζωής του.
Εμπνευσμένος από το παράδειγμα του Απόστολου Βαβίλη (τον θυμάστε με το ράσο στη εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου ? ) σε συνδυασμό με έναν πύρινο λόγο του παπα-Τσάκαλου που άκουσε κάποτε, αποφάσισε να αφήσει γενειάδα και να γίνει κληρικός. Και επειδή η τότε εισαγγελέας του Διεθνούς Δικαστηρίου Κάρλα ντελ Πόντε είχε αρχίσει πλέον να βρίσκει όλο και περισσότερα ίχνη του, ο Κάραζιτς πήγε στο Άγιο Όρος. Εκεί ως γνωστόν ισχύει το άβατο για τις γυναίκες.
Σκύλιασε η Κάρλα (η ντελ Πόντε όχι η άλλη). Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, που ελέγχονται ως ανακριβείς, αναφέρουν ότι γυρόφερνε με το ταχύπλοό της την χερσόνησο του Άθω, αλλά καθώς δεν μπορούσε να βγει στην ακτή, τα παράτησε και ... βγήκε στη σύνταξη (απ’ όλη αυτήν την ιστορία τής έμειναν ως σουβενίρ κάτι λείψανα αγίων που αγόρασε από τους μοναχούς που προσεγγίζουν με τη βάρκα τους τα πλεούμενα των τουριστών).
Όμως και ο Κάραζιτς τελικά παράτησε τα μοναστήρια, διότι ως γνωστόν «βαριά η καλογερική». Μπούχτισε από το πολύ σεξ, φαγητό και κρεπάλες και αποφάσισε να φύγει. Η ζωή όμως μακριά από το μοναστήρι αποδείχθηκε δύσκολη, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να επιστρέψει κοντά στην άλλη παλιά του τέχνη (μάθε τέχνη κι άστηνε κι άμα πεινάσεις πιάστηνε), ασχολούμενος αυτή τη φορά όχι με την Ψυχιατρική, αλλά με την Εναλλακτική Ιατρική (βοτάνια, ματζούνια, δηλητήριο σκορπιού Κούβας, φραπελιά κλπ). Εξακολούθησε όμως να εξασκεί παράλληλα και το λειτούργημα του κληρικού, διατηρώντας ταυτόχρονα τη γενειάδα και το όνομα που είχε ως μοναχός (αδελφός Καμουφλάζοβιτς). Επίσης, κάποιες φορές δούλευε ως παρτ ταιμ σωσίας του Μητροπολίτη Ιγνάτιου, λόγω της καταπληκτικής ομοιότητας (ομοιότητα για την οποία έχω γράψει και σχετικό κείμενο στο ιστολόγιό μου, στις 23 Ιουλίου). Έτσι, όταν δεν μπορούσε να πάει ο σεβασμιότατος Δημητριάδος στην Ιερά Σύνοδο, πήγαινε ο Κάραζιτς κι είχανε απαρτία.
Στο σημείο αυτό διακόπτω την αφήγηση για να καταθέσω μια βαρυσήμαντη πρότασή μου: Ξυρίστε την Ιερά Σύνοδο. Θα αποκαλυφθούν του κόσμου οι φυγόδικοι μεταμφιεσμένοι σε Μητροπολίτες. Καθώς μαλιστα ο μέσος όρος των ηλικιών των Αγίων μελών της είναι πάνω από 80, αναμένεται να βρεθούν μέχρι και Ναζί εγκληματίες.
Η Εναλλακτική Ιατρική αποδείχθηκε ότι τελικά ήταν ο ζωτικός επαγγελματικός χώρος που πάντα αναζητούσε ο Κάραζιτς. Το σύνθημά του στην κλινική και στην ιστοσελίδα του, ήταν «Ελάτε σε μας για να νιώσετε καλύτερα» (κάποιοι μουσουλμάμοι, που μεταξύ των άλλων ασθενών ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά του, έκτοτε αγνοούνται).
Οι κερδοφόρες δραστηριότητές του στην Εναλλακτική Ιατρική, του επέτρεπαν να ζει μια πλήρη ζωή, συμμετέχοντας σε συνέδρια, διατηρώντας ιστοσελίδα, κάνοντας δωρεές ...
Δεν θα εκπλαγώ αν μάθω ότι είχε και βίλλες, αυτοκίνητα, γκόμενες ...
Για το κότερο το ξέρω ήδη: είναι δεμένο στη μαρίνα κάτω απ τη μονή Περδομένου στο Άγιον Όρος.
Οι δουλειές του λοιπόν πήγαιναν τόσο καλά ώστε αποφάσισε να επεκτείνει τις επιχειρήσεις του και να ασχοληθεί με τον τομέα των Εναλλακτικών Καλλυντικών. Οι επιτυχίες του στον τομέα αυτόν διαδέχονταν η μια την άλλη. Σύντομα άνοιξε υποκαταστήματα στις περισσότερες χώρες των Βαλκανίων. Η πρόθεσή του όμως να ανοίξει υποκατάστημα και στην Ελλάδα (μέσα στο Hondos Center), στάθηκε γι’ αυτόν μοιραία.
Διότι αγαπητοί αναγνώστες, μπορεί κάποιος να καταφέρνει να ξεφεύγει από το κυνηγητό του Διεθνούςς Δικαστηρίου, δεν μπορεί όμως ποτέ να γλιτώσει από τους μηχανισμούς της ελληνικής εφορίας: Για την έναρξη των εργασιών της νέας του επιχείρησης στην Ελλάδα, ο Κάραζιτς έπρεπε να προσκομίσει 235 έγγραφα, 30 αδειοδοτήσεις, 25 παραστατικά, 2 ντενεκέδες λάδι, καθώς και εξετάσεις DNA.
Και έτσι τελικά, με τις εξετάσεις DNA, αποκαλύφθηκε η πραγματική του ταυτότητα. Όλα τα άλλα που έχετε ακούσει σχετικά με τη σύλληψή του στις ειδήσεις, είναι εντελώς αναληθή. Ειδικά μάλιστα η είδηση ότι οι Σερβικές Αρχές οδηγήθηκαν σ’ αυτόν ενώ έψαχναν για τον Μλάντιτς είναι απολύτως ψευδής.
Ο δαιμόνιος ρεπόρτερ - συνεργάτης αυτού του μπλογκ, που όπως είδατε γνωρίζει τα πάντα, μας πληροφόρησε ότι ο Ράτκο Μλάντιτς ζει στο Ζάγκρεμπ όπου δουλεύει ως χορεύτρια με ψεύτικη ταυτότητα, με το Κροάτικο όνομα Σβέτα Μπλάντυμπιτς.
Όλοι πλέον ξέρουν ότι ο Κάραζιτς εργαζόταν σε κλινική και όλοι έχουν δει το νέο «παπαδίστικο» look του, που ξεγέλασε τους πάντες όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό που όμως δεν γνωρίζει ο κόσμος είναι γιατί υιοθέτησε αυτό το look, καθώς και το τι κρύβεται πίσω από όλη αυτή τη μεταμφίεση. Ο δαιμόνιος Ιρλανδός ρεπόρτερ - συνεργάτης του μπλογκ μας, είναι σε θέση να αποκαλύψει σε σας και μόνο για σας, στοιχεία και λεπτομέρειες που κανείς άλλος δεν γνωρίζει.
Ας ξετυλίξουμε μαζί λοιπόν το κουβάρι της αλήθειας:
Ο Ράντοβαν Κάραζιτς, όταν έμαθε ότι καταζητείται, άρχισε να περιφέρεται από χωρίου εις χωρίον σε όλη την πρώην Γιουγκοσλαβία. Από το κινητό τηλέφωνο που είχε (ως Ντράγκαν Ντάμπιτς), για να μην κινεί υποψίες, σε κάθε ανοιχτή ψηφοφορία για το διαγωνισμό της Γιουροβίζιον, ψήφιζε «δαγκωτό» Βοσνία – Ερζεγοβίνη (έτσι εξηγούνται τα δωδεκάρια της).
Τελικά, μετά από μια μεγάλη περιπλάνηση, κρύφτηκε σε ένα απομακρυσμένο ορεινό καταφύγιο στο Μαυροβούνιο. Εκεί η μόνη του απασχόληση ήταν να βλέπει τηλεόραση απ’ το πρωί ως το βράδυ. Όμως, για κακή του τύχη, η τηλεόραση στην απομονωμένη αυτή βουνοκορφή «έπιανε» μόνο αλβανικά και ελληνικά κανάλια. Στην επίδραση της τηλεόρασης, και δη της ελληνικής, οφείλεται η απρόσμενη τροπή που πήρε η ιστορία της ζωής του.
Εμπνευσμένος από το παράδειγμα του Απόστολου Βαβίλη (τον θυμάστε με το ράσο στη εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου ? ) σε συνδυασμό με έναν πύρινο λόγο του παπα-Τσάκαλου που άκουσε κάποτε, αποφάσισε να αφήσει γενειάδα και να γίνει κληρικός. Και επειδή η τότε εισαγγελέας του Διεθνούς Δικαστηρίου Κάρλα ντελ Πόντε είχε αρχίσει πλέον να βρίσκει όλο και περισσότερα ίχνη του, ο Κάραζιτς πήγε στο Άγιο Όρος. Εκεί ως γνωστόν ισχύει το άβατο για τις γυναίκες.
Σκύλιασε η Κάρλα (η ντελ Πόντε όχι η άλλη). Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, που ελέγχονται ως ανακριβείς, αναφέρουν ότι γυρόφερνε με το ταχύπλοό της την χερσόνησο του Άθω, αλλά καθώς δεν μπορούσε να βγει στην ακτή, τα παράτησε και ... βγήκε στη σύνταξη (απ’ όλη αυτήν την ιστορία τής έμειναν ως σουβενίρ κάτι λείψανα αγίων που αγόρασε από τους μοναχούς που προσεγγίζουν με τη βάρκα τους τα πλεούμενα των τουριστών).
Όμως και ο Κάραζιτς τελικά παράτησε τα μοναστήρια, διότι ως γνωστόν «βαριά η καλογερική». Μπούχτισε από το πολύ σεξ, φαγητό και κρεπάλες και αποφάσισε να φύγει. Η ζωή όμως μακριά από το μοναστήρι αποδείχθηκε δύσκολη, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να επιστρέψει κοντά στην άλλη παλιά του τέχνη (μάθε τέχνη κι άστηνε κι άμα πεινάσεις πιάστηνε), ασχολούμενος αυτή τη φορά όχι με την Ψυχιατρική, αλλά με την Εναλλακτική Ιατρική (βοτάνια, ματζούνια, δηλητήριο σκορπιού Κούβας, φραπελιά κλπ). Εξακολούθησε όμως να εξασκεί παράλληλα και το λειτούργημα του κληρικού, διατηρώντας ταυτόχρονα τη γενειάδα και το όνομα που είχε ως μοναχός (αδελφός Καμουφλάζοβιτς). Επίσης, κάποιες φορές δούλευε ως παρτ ταιμ σωσίας του Μητροπολίτη Ιγνάτιου, λόγω της καταπληκτικής ομοιότητας (ομοιότητα για την οποία έχω γράψει και σχετικό κείμενο στο ιστολόγιό μου, στις 23 Ιουλίου). Έτσι, όταν δεν μπορούσε να πάει ο σεβασμιότατος Δημητριάδος στην Ιερά Σύνοδο, πήγαινε ο Κάραζιτς κι είχανε απαρτία.
Στο σημείο αυτό διακόπτω την αφήγηση για να καταθέσω μια βαρυσήμαντη πρότασή μου: Ξυρίστε την Ιερά Σύνοδο. Θα αποκαλυφθούν του κόσμου οι φυγόδικοι μεταμφιεσμένοι σε Μητροπολίτες. Καθώς μαλιστα ο μέσος όρος των ηλικιών των Αγίων μελών της είναι πάνω από 80, αναμένεται να βρεθούν μέχρι και Ναζί εγκληματίες.
Η Εναλλακτική Ιατρική αποδείχθηκε ότι τελικά ήταν ο ζωτικός επαγγελματικός χώρος που πάντα αναζητούσε ο Κάραζιτς. Το σύνθημά του στην κλινική και στην ιστοσελίδα του, ήταν «Ελάτε σε μας για να νιώσετε καλύτερα» (κάποιοι μουσουλμάμοι, που μεταξύ των άλλων ασθενών ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά του, έκτοτε αγνοούνται).
Οι κερδοφόρες δραστηριότητές του στην Εναλλακτική Ιατρική, του επέτρεπαν να ζει μια πλήρη ζωή, συμμετέχοντας σε συνέδρια, διατηρώντας ιστοσελίδα, κάνοντας δωρεές ...
Δεν θα εκπλαγώ αν μάθω ότι είχε και βίλλες, αυτοκίνητα, γκόμενες ...
Για το κότερο το ξέρω ήδη: είναι δεμένο στη μαρίνα κάτω απ τη μονή Περδομένου στο Άγιον Όρος.
Οι δουλειές του λοιπόν πήγαιναν τόσο καλά ώστε αποφάσισε να επεκτείνει τις επιχειρήσεις του και να ασχοληθεί με τον τομέα των Εναλλακτικών Καλλυντικών. Οι επιτυχίες του στον τομέα αυτόν διαδέχονταν η μια την άλλη. Σύντομα άνοιξε υποκαταστήματα στις περισσότερες χώρες των Βαλκανίων. Η πρόθεσή του όμως να ανοίξει υποκατάστημα και στην Ελλάδα (μέσα στο Hondos Center), στάθηκε γι’ αυτόν μοιραία.
Διότι αγαπητοί αναγνώστες, μπορεί κάποιος να καταφέρνει να ξεφεύγει από το κυνηγητό του Διεθνούςς Δικαστηρίου, δεν μπορεί όμως ποτέ να γλιτώσει από τους μηχανισμούς της ελληνικής εφορίας: Για την έναρξη των εργασιών της νέας του επιχείρησης στην Ελλάδα, ο Κάραζιτς έπρεπε να προσκομίσει 235 έγγραφα, 30 αδειοδοτήσεις, 25 παραστατικά, 2 ντενεκέδες λάδι, καθώς και εξετάσεις DNA.
Και έτσι τελικά, με τις εξετάσεις DNA, αποκαλύφθηκε η πραγματική του ταυτότητα. Όλα τα άλλα που έχετε ακούσει σχετικά με τη σύλληψή του στις ειδήσεις, είναι εντελώς αναληθή. Ειδικά μάλιστα η είδηση ότι οι Σερβικές Αρχές οδηγήθηκαν σ’ αυτόν ενώ έψαχναν για τον Μλάντιτς είναι απολύτως ψευδής.
Ο δαιμόνιος ρεπόρτερ - συνεργάτης αυτού του μπλογκ, που όπως είδατε γνωρίζει τα πάντα, μας πληροφόρησε ότι ο Ράτκο Μλάντιτς ζει στο Ζάγκρεμπ όπου δουλεύει ως χορεύτρια με ψεύτικη ταυτότητα, με το Κροάτικο όνομα Σβέτα Μπλάντυμπιτς.
Πέμπτη 24 Ιουλίου 2008
Κι οι πεθαμένοι έχουν ψυχή …
Αίσθηση έχει προκαλέσει στο πανελλήνιο η είδηση που μεταδόθηκε σήμερα (24/7/08) σχετικά με τους γιατρούς που συνταγογραφούσαν φάρμακα σε ασφαλισμένους του ΟΓΑ που έχουν πεθάνει.
Ο λόγος που η είδηση αυτή έχει συγκλονίσει τους πάντες, δεν είναι αυτός που αναφέρουν τα ΜΜΕ. Δεν πρόκειται περί απάτης των γιατρών.
Πρόκειται για μια αναμφισβήτητη απόδειξη μεταθανάτιας ζωής !! Όσοι δημοσιογράφοι δεν το πιστεύουν, ας ψάξουν λίγο «στην πιάτσα». Είναι βέβαιο ότι θα βρουν πεθαμένους να διατηρούν ενεργούς τραπεζικούς λογαριασμούς και χαρτοφυλάκια μετοχών. Επίσης, δεν είναι λίγοι οι μακαρίτες που συνεχίζουν να έχουν αυτοκίνητα και διαμερίσματα. Ή ακόμα και να εκδίδουν τιμολόγια παροχής υπηρεσιών. Ορίστε η απόδειξη (και μάλιστα διάτρητη) για τη μετά θάνατον ζωή!
Ο ιδιοκτήτης του παρόντος ιστολογίου, με γνωστές απόψεις περί αθεΐας, αναγκάζεται τώρα να αναθεωρήσει. Οι διάφορες θρησκείες έχουν τελικά δίκιο. Έτσι, μετανιωμένος, αποφασίζει από δω και πέρα να μην φροντίζει μόνο για τα απαραίτητα «προς το ζειν» αλλά και για τα «προς το θνήσκειν» (εννοώ κυρίως για το μετά από αυτό).
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ενταφίαζαν τους νεκρούς Φαραώ μαζί με φαγητά, ποτά και δούλους έτσι ώστε να μην τους λείψει τίποτα στην άλλη ζωή. Στη σύγχρονη Ελλάδα, λόγω έλλειψης χώρου στα νεκροταφεία, οι νεκροί δεν κηδεύονται με ταπεράκια γεμάτα από φαγητά, αλλά εξασφαλίζουν την επάρκεια αγαθών στη μεταθανάτια ζωή με τα βιβλιάρια καταθέσεων, τις μετοχές και όλα όσα προαναφέρθηκαν παραπάνω.
Μάλιστα, είναι τόσο μεγάλος ο κύκλος εργασιών στην άλλη ζωή ώστε ο Υπουργός Οικονομικών κος Αλογοσκούφης, στις σημερινές του δηλώσεις με θέμα τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, εξήγγειλε ότι πλέον θα φορολογούνται και οι νεκροί.
Επιβεβαιώνεται έτσι περίτρανα ο σοφός Benjamin Franklin, ο οποίος είχε πει ότι «οι άνθρωποι δεν μπορούν να ξεφύγουν από δύο πράγματα: το θάνατο και τους φόρους».
Άντε κι όποιον πάρει ο Χάρος …
(Αφιερωμένο στους φίλους της «παλιοπαρέας» που δεν διστάζουν να κάνουν χιούμορ με «ιερά» πράγματα όπως ο Θεός, ο θάνατος και η «άλλη ζωή». Η παρέα μας αυτή όμως έχει έναν απόντα. Φίλε Γιώργο μας λείπεις …)
Ο λόγος που η είδηση αυτή έχει συγκλονίσει τους πάντες, δεν είναι αυτός που αναφέρουν τα ΜΜΕ. Δεν πρόκειται περί απάτης των γιατρών.
Πρόκειται για μια αναμφισβήτητη απόδειξη μεταθανάτιας ζωής !! Όσοι δημοσιογράφοι δεν το πιστεύουν, ας ψάξουν λίγο «στην πιάτσα». Είναι βέβαιο ότι θα βρουν πεθαμένους να διατηρούν ενεργούς τραπεζικούς λογαριασμούς και χαρτοφυλάκια μετοχών. Επίσης, δεν είναι λίγοι οι μακαρίτες που συνεχίζουν να έχουν αυτοκίνητα και διαμερίσματα. Ή ακόμα και να εκδίδουν τιμολόγια παροχής υπηρεσιών. Ορίστε η απόδειξη (και μάλιστα διάτρητη) για τη μετά θάνατον ζωή!
Ο ιδιοκτήτης του παρόντος ιστολογίου, με γνωστές απόψεις περί αθεΐας, αναγκάζεται τώρα να αναθεωρήσει. Οι διάφορες θρησκείες έχουν τελικά δίκιο. Έτσι, μετανιωμένος, αποφασίζει από δω και πέρα να μην φροντίζει μόνο για τα απαραίτητα «προς το ζειν» αλλά και για τα «προς το θνήσκειν» (εννοώ κυρίως για το μετά από αυτό).
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ενταφίαζαν τους νεκρούς Φαραώ μαζί με φαγητά, ποτά και δούλους έτσι ώστε να μην τους λείψει τίποτα στην άλλη ζωή. Στη σύγχρονη Ελλάδα, λόγω έλλειψης χώρου στα νεκροταφεία, οι νεκροί δεν κηδεύονται με ταπεράκια γεμάτα από φαγητά, αλλά εξασφαλίζουν την επάρκεια αγαθών στη μεταθανάτια ζωή με τα βιβλιάρια καταθέσεων, τις μετοχές και όλα όσα προαναφέρθηκαν παραπάνω.
Μάλιστα, είναι τόσο μεγάλος ο κύκλος εργασιών στην άλλη ζωή ώστε ο Υπουργός Οικονομικών κος Αλογοσκούφης, στις σημερινές του δηλώσεις με θέμα τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, εξήγγειλε ότι πλέον θα φορολογούνται και οι νεκροί.
Επιβεβαιώνεται έτσι περίτρανα ο σοφός Benjamin Franklin, ο οποίος είχε πει ότι «οι άνθρωποι δεν μπορούν να ξεφύγουν από δύο πράγματα: το θάνατο και τους φόρους».
Άντε κι όποιον πάρει ο Χάρος …
(Αφιερωμένο στους φίλους της «παλιοπαρέας» που δεν διστάζουν να κάνουν χιούμορ με «ιερά» πράγματα όπως ο Θεός, ο θάνατος και η «άλλη ζωή». Η παρέα μας αυτή όμως έχει έναν απόντα. Φίλε Γιώργο μας λείπεις …)
Της φυλακής τα σίδερα δεν κάνουν για παπάδες
A la maniere de Pitsirikos
Πολλοί απορούν - και αρκετοί εξανίστανται - με την πρόθεση της Εκκλησίας της Ελλάδος να ιδρύσει ξεχωριστές και ανεξάρτητες φυλακές για τους κληρικούς σε μοναστήρι της ορεινής Ηλείας. Μάλιστα, η Ιερά Σύνοδος ζήτησε από την Κυβέρνηση να ετοιμάσει και ειδικό Προεδρικό Διάταγμα ώστε να μπορέσει να υλοποιήσει τα σωφρονιστικά της σχέδια το συντομότερο δυνατόν.
Κανείς δεν θα έπρεπε να απορεί με την πρόταση αυτή της Ιεράς Συνόδου.
Και κανένας δεν θα πρέπει να εξανίσταται: Κι αυτό διότι πρώτα - πρώτα, η Εκκλησία διαπιστώνει τις αυξημένες απαιτήσεις που δημιουργεί ο διόλου αμελητέος αριθμός παραβατών κληρικών (από τον Γιοσάκη ως το Παντελεήμονα). Ίσως μάλιστα και να περιμένει κι άλλους (όσο να’ ναι κάτι παραπάνω από εμάς θα ξέρει Αυτή).
Δεύτερον, διότι πρόκειται για εφαρμογή ενός συγκεκριμένου και μακροχρόνιου σχεδιασμού (ίσως για πρώτη φορά στα χρονικά του Ελληνικού Κράτους). Απόδειξη για το αληθές των όσων γράφω παρέχει η Ελληνική γλώσσα, που με τη σοφία αιώνων που εμπεριέχει, είχε φροντίσει ώστε ο χώρος εγκλεισμού της φυλακής και ο χώρος διαβίωσης των μοναχών να έχουν την ίδια ονομασία: Κελί !!
(Σημείωση: Ξέρω ότι υπάρχουν και τα κελιά της κυψέλης των μελισσών, αλλά ας μην ωθήσουμε το σωφρονιστικό μας σύστημα στα άκρα …)
Σύμφωνα πάντως με αποκλειστικές πληροφορίες ενός δαιμόνιου Ιρλανδού ρεπόρτερ - συνεργάτη του παρόντος ιστολογίου, τα σχέδια του Κράτους δεν σταματούν εδώ.
Εξαιτίας του αδιαχώρητου που παρατηρείται στις φυλακές τα τελευταία χρόνια, η Κυβέρνηση επεξεργάζεται ένα νέο πλαίσιο σωφρονιστικού συστήματος, το οποίο θα βασίζεται στη δημιουργία ειδικά διαμορφωμένων χώρων εγκλεισμού για κάθε επαγγελματικό κλάδο:
Αρχικώς, θα διαμορφωθούν ειδικοί χώροι στις γκαλερί για να φιλοξενήσουν τους καταδικασμένους καλλιτέχνες. Ομοίως και στα θέατρα, για τους υθοποιούς. Αμέσως μετά θα ακολουθήσει ο κλάδος των αθλητών, ο οποίος θα τιμωρείται σε ειδικά διαμορφωμένα Στάδια. Έτσι θα γίνει πράξη και κυριολεκτικώς, η ... σταδιακή εφαρμογή του μέτρου.
Μελλοντικά, το νομικό αυτό πλαίσιο θα καλύψει όλα τα επαγγέλματα. Οι ζαχαροπλάστες που παρανομούν θα κλείνονται σε ζαχαροπλαστεία, οι αρτοποιοί σε αρτοποιεία, οι γιατροί σε νοσοκομεία, οι τηλεπαρουσιάστριες σε μπουρδέλα κ. ο .κ.
Εξετάζεται μάλιστα το ενδεχόμενο για κάποια σοβαρότερα εγκλήματα να εφαρμόζονται πιο ευφάνταστες λύσεις, στο πλαίσιο πάντα του παραδειγματικού εγκλεισμού εντός του επαγγελματικού χώρου: Για παράδειγμα οι ψαράδες που έχουν διαπράξει σοβαρότερα αδικήματα θα εκτίουν την ποινή τους στα καΐκια τους τυλιγμένοι μέσα στα δίχτυα τους. Επίσης, αν ένας καστανάς καταδικαστεί για κακούργημα, θα εκτίει την ποινή του μέσα στη φουφού του καστανά, στάχτη να γίνει ξανά.
Έντονα αντέδρασαν ωστόσο οι εκπαιδευτικοί, όταν προτάθηκε για τους παραβάτες του κλάδου τους η ποινή να περιλαμβάνει μελέτη και παρακολούθηση μαθημάτων για 16 ώρες κάθε μέρα, μέσα σε σχολεία και φροντιστήρια, αποστηθίζοντας ατελείωτα κείμενα και μαθαίνοντας ανούσια πράγματα. Οι εκπαιδευτικοί χαρακτήρισαν τα προτεινόμενα αυτά βασανιστήρια ως «απάνθρωπα μαρτύρια» που αντιβαίνουν στη διεθνή Χάρτα των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Έσπευσαν επίσης να προσθέσουν ότι το μέτρο αυτό είναι αντίθετο και με το περιεχόμενο του Άρθρου 16 του Συντάγματος, γι’ αυτό και από το ερχόμενο Σεπτέμβριο θα αρχίσουν απεργιακές κινητοποιήσεις.
Ειδική πρόβλεψη υπάρχει και για τους παραβάτες υπουργούς, οι οποίοι θα φυλακίζονται σε ειδικά διαμορφωμένες αποθήκες της Ζήμενς. Εξαίρεση θα αποτελεί ο υπουργός Δημοσίας Τάξης διότι σύμφωνα με τις δηλώσεις του προκατόχου ούτως ή άλλως … «ποινήν εκτίει, αγγαρεία κάνει».
Ριζοσπαστική και δίκαιη πρόταση του νέου αυτού σωφρονιστικού πλαισίου, είναι και ο συμψηφισμός του έγγαμου βίου στο χρόνο της τιμωρίας των κρατουμένων. Η ακριβής μείωση της ποινή τους θα προκύπτει μέσω ενός πολύπλοκου μαθηματικού τύπου, ο οποίος θα συνυπολογίζει τα χρόνια του έγγαμου βίου, τον αριθμό των παιδιών και την γκρίνια της πεθεράς τους.
Υ.Γ. : Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στον Πιτσιρίκο, το χιούμορ του οποίου ήταν ένα από εκείνα τα πράγματα που με βοήθησαν να ξεπεράσω τους δύσκολους τελευταίους μήνες (και όχι μόνον).Το στιλ του Πιτσιρίκου, αν και αμίμητο, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τη συγγραφή του κειμένου μου. Ελπίζω να χαμογελάσει διαβάζοντάς το.
Επίσης δεν ξεχνώ ότι στον Πιτσιρίκο, στο Νικόδημο και σε δυο - τρεις άλλους, οφείλω την επαφή μου με το χώρο των μπλογκς και την παραμονή μου σε αυτόν.
Πιτσιρίκο είσαι … Μεγάλος.
Πολλοί απορούν - και αρκετοί εξανίστανται - με την πρόθεση της Εκκλησίας της Ελλάδος να ιδρύσει ξεχωριστές και ανεξάρτητες φυλακές για τους κληρικούς σε μοναστήρι της ορεινής Ηλείας. Μάλιστα, η Ιερά Σύνοδος ζήτησε από την Κυβέρνηση να ετοιμάσει και ειδικό Προεδρικό Διάταγμα ώστε να μπορέσει να υλοποιήσει τα σωφρονιστικά της σχέδια το συντομότερο δυνατόν.
Κανείς δεν θα έπρεπε να απορεί με την πρόταση αυτή της Ιεράς Συνόδου.
Και κανένας δεν θα πρέπει να εξανίσταται: Κι αυτό διότι πρώτα - πρώτα, η Εκκλησία διαπιστώνει τις αυξημένες απαιτήσεις που δημιουργεί ο διόλου αμελητέος αριθμός παραβατών κληρικών (από τον Γιοσάκη ως το Παντελεήμονα). Ίσως μάλιστα και να περιμένει κι άλλους (όσο να’ ναι κάτι παραπάνω από εμάς θα ξέρει Αυτή).
Δεύτερον, διότι πρόκειται για εφαρμογή ενός συγκεκριμένου και μακροχρόνιου σχεδιασμού (ίσως για πρώτη φορά στα χρονικά του Ελληνικού Κράτους). Απόδειξη για το αληθές των όσων γράφω παρέχει η Ελληνική γλώσσα, που με τη σοφία αιώνων που εμπεριέχει, είχε φροντίσει ώστε ο χώρος εγκλεισμού της φυλακής και ο χώρος διαβίωσης των μοναχών να έχουν την ίδια ονομασία: Κελί !!
(Σημείωση: Ξέρω ότι υπάρχουν και τα κελιά της κυψέλης των μελισσών, αλλά ας μην ωθήσουμε το σωφρονιστικό μας σύστημα στα άκρα …)
Σύμφωνα πάντως με αποκλειστικές πληροφορίες ενός δαιμόνιου Ιρλανδού ρεπόρτερ - συνεργάτη του παρόντος ιστολογίου, τα σχέδια του Κράτους δεν σταματούν εδώ.
Εξαιτίας του αδιαχώρητου που παρατηρείται στις φυλακές τα τελευταία χρόνια, η Κυβέρνηση επεξεργάζεται ένα νέο πλαίσιο σωφρονιστικού συστήματος, το οποίο θα βασίζεται στη δημιουργία ειδικά διαμορφωμένων χώρων εγκλεισμού για κάθε επαγγελματικό κλάδο:
Αρχικώς, θα διαμορφωθούν ειδικοί χώροι στις γκαλερί για να φιλοξενήσουν τους καταδικασμένους καλλιτέχνες. Ομοίως και στα θέατρα, για τους υθοποιούς. Αμέσως μετά θα ακολουθήσει ο κλάδος των αθλητών, ο οποίος θα τιμωρείται σε ειδικά διαμορφωμένα Στάδια. Έτσι θα γίνει πράξη και κυριολεκτικώς, η ... σταδιακή εφαρμογή του μέτρου.
Μελλοντικά, το νομικό αυτό πλαίσιο θα καλύψει όλα τα επαγγέλματα. Οι ζαχαροπλάστες που παρανομούν θα κλείνονται σε ζαχαροπλαστεία, οι αρτοποιοί σε αρτοποιεία, οι γιατροί σε νοσοκομεία, οι τηλεπαρουσιάστριες σε μπουρδέλα κ. ο .κ.
Εξετάζεται μάλιστα το ενδεχόμενο για κάποια σοβαρότερα εγκλήματα να εφαρμόζονται πιο ευφάνταστες λύσεις, στο πλαίσιο πάντα του παραδειγματικού εγκλεισμού εντός του επαγγελματικού χώρου: Για παράδειγμα οι ψαράδες που έχουν διαπράξει σοβαρότερα αδικήματα θα εκτίουν την ποινή τους στα καΐκια τους τυλιγμένοι μέσα στα δίχτυα τους. Επίσης, αν ένας καστανάς καταδικαστεί για κακούργημα, θα εκτίει την ποινή του μέσα στη φουφού του καστανά, στάχτη να γίνει ξανά.
Έντονα αντέδρασαν ωστόσο οι εκπαιδευτικοί, όταν προτάθηκε για τους παραβάτες του κλάδου τους η ποινή να περιλαμβάνει μελέτη και παρακολούθηση μαθημάτων για 16 ώρες κάθε μέρα, μέσα σε σχολεία και φροντιστήρια, αποστηθίζοντας ατελείωτα κείμενα και μαθαίνοντας ανούσια πράγματα. Οι εκπαιδευτικοί χαρακτήρισαν τα προτεινόμενα αυτά βασανιστήρια ως «απάνθρωπα μαρτύρια» που αντιβαίνουν στη διεθνή Χάρτα των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Έσπευσαν επίσης να προσθέσουν ότι το μέτρο αυτό είναι αντίθετο και με το περιεχόμενο του Άρθρου 16 του Συντάγματος, γι’ αυτό και από το ερχόμενο Σεπτέμβριο θα αρχίσουν απεργιακές κινητοποιήσεις.
Ειδική πρόβλεψη υπάρχει και για τους παραβάτες υπουργούς, οι οποίοι θα φυλακίζονται σε ειδικά διαμορφωμένες αποθήκες της Ζήμενς. Εξαίρεση θα αποτελεί ο υπουργός Δημοσίας Τάξης διότι σύμφωνα με τις δηλώσεις του προκατόχου ούτως ή άλλως … «ποινήν εκτίει, αγγαρεία κάνει».
Ριζοσπαστική και δίκαιη πρόταση του νέου αυτού σωφρονιστικού πλαισίου, είναι και ο συμψηφισμός του έγγαμου βίου στο χρόνο της τιμωρίας των κρατουμένων. Η ακριβής μείωση της ποινή τους θα προκύπτει μέσω ενός πολύπλοκου μαθηματικού τύπου, ο οποίος θα συνυπολογίζει τα χρόνια του έγγαμου βίου, τον αριθμό των παιδιών και την γκρίνια της πεθεράς τους.
Υ.Γ. : Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στον Πιτσιρίκο, το χιούμορ του οποίου ήταν ένα από εκείνα τα πράγματα που με βοήθησαν να ξεπεράσω τους δύσκολους τελευταίους μήνες (και όχι μόνον).Το στιλ του Πιτσιρίκου, αν και αμίμητο, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τη συγγραφή του κειμένου μου. Ελπίζω να χαμογελάσει διαβάζοντάς το.
Επίσης δεν ξεχνώ ότι στον Πιτσιρίκο, στο Νικόδημο και σε δυο - τρεις άλλους, οφείλω την επαφή μου με το χώρο των μπλογκς και την παραμονή μου σε αυτόν.
Πιτσιρίκο είσαι … Μεγάλος.
Τετάρτη 23 Ιουλίου 2008
Μητροπολίτης Κάραζιτς
Καλά αυτό το new look του Κάραζιτς, σπουδαία μεταμφίεση.
Θυμίζει Μητροπολίτη της Ιεράς Συνόδου. Με την άσπρη γενειάδα και τα γυαλιά, φτυστός ο Δημητριάδος Ιγνάτιος!!
Θυμίζει Μητροπολίτη της Ιεράς Συνόδου. Με την άσπρη γενειάδα και τα γυαλιά, φτυστός ο Δημητριάδος Ιγνάτιος!!
Τρίτη 22 Ιουλίου 2008
Ιλαρή επιστροφή
Για πολλά χρόνια, η επιστροφή μου από τις διακοπές σηματοδοτούσε την αρχή μιας δυσάρεστης περιόδου: Από τη μια, οι ανεκπλήρωτες καλοκαιρινές προσδοκίες και από την άλλη το αυξημένο στρες και οι ανυπόμονες εκκρεμείς υποθέσεις που με περίμεναν μόλις γύριζα.
Όμως φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ξεκίνησα τις διακοπές μου νωρίς και επέστρεψα τώρα που όλοι οι άλλοι φεύγουν (ή ετοιμάζονται να φύγουν). Θα περάσω βεβαίως για πρώτη φορά τον Αύγουστο στην Αθήνα, όμως αυτό μάλλον με χαροποιεί παρά με θλίβει, καθώς διαπιστώνω καθημερινά ότι επέστρεψα σε μια Αθήνα με λιγότερο κόσμο, λιγότερο άγχος και επιπλέον έχω και λιγότερη δουλειά !!
Τελευταίο αλλά όχι έσχατο: Πέρασα πολύ καλά στις φετινές καλοκαιρινές διακοπές μου και οι «μπαταρίες» μου έχουν σημαντικά αποθέματα ενέργειας.
Άντε λοιπόν – New season's resolutions: Ναασχοληθώ περισσότερο με το μπλογκ μου και να φροντίσω να ελαφρύνει λίγο.
Με τη φρέσκια μου «post vacations» ματιά, βλέπω ότι, παρόλο που έχει λίγες αναρτήσεις, έχει «βαρύνει» πολύ (δεν φταίει το μπλογκ, φταίνε οι πολλές αναποδιές των τελευταίων ετών).
Επίκαιρο υστερόγραφο: Καλά αυτός ο Σαρκοζί πιστεύει ότι πηγαίνοντας στο Δουβλίνο θα μεταπείσει όσους Ιρλανδούς είπαν «όχι» στη Συνθήκη της Λισαβόνας ?
Περισσότερες πιθανότητες θα είχε αν έστελνε μόνη της την Κάρλα Μπρούνι !
Όμως φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ξεκίνησα τις διακοπές μου νωρίς και επέστρεψα τώρα που όλοι οι άλλοι φεύγουν (ή ετοιμάζονται να φύγουν). Θα περάσω βεβαίως για πρώτη φορά τον Αύγουστο στην Αθήνα, όμως αυτό μάλλον με χαροποιεί παρά με θλίβει, καθώς διαπιστώνω καθημερινά ότι επέστρεψα σε μια Αθήνα με λιγότερο κόσμο, λιγότερο άγχος και επιπλέον έχω και λιγότερη δουλειά !!
Τελευταίο αλλά όχι έσχατο: Πέρασα πολύ καλά στις φετινές καλοκαιρινές διακοπές μου και οι «μπαταρίες» μου έχουν σημαντικά αποθέματα ενέργειας.
Άντε λοιπόν – New season's resolutions: Ναασχοληθώ περισσότερο με το μπλογκ μου και να φροντίσω να ελαφρύνει λίγο.
Με τη φρέσκια μου «post vacations» ματιά, βλέπω ότι, παρόλο που έχει λίγες αναρτήσεις, έχει «βαρύνει» πολύ (δεν φταίει το μπλογκ, φταίνε οι πολλές αναποδιές των τελευταίων ετών).
Επίκαιρο υστερόγραφο: Καλά αυτός ο Σαρκοζί πιστεύει ότι πηγαίνοντας στο Δουβλίνο θα μεταπείσει όσους Ιρλανδούς είπαν «όχι» στη Συνθήκη της Λισαβόνας ?
Περισσότερες πιθανότητες θα είχε αν έστελνε μόνη της την Κάρλα Μπρούνι !
Κυριακή 15 Ιουνίου 2008
Αποχαιρετισμός στο Γιώργο Λιάχα (και το αντίδοτο του θανάτου)
Ο καλός μου φίλος Γιώργος Λιάχας δεν υπάρχει πια.
Ο θάνατός του ήταν αναμενόμενος, μετά από τόσους μήνες στην εντατική.
Η οικογένειά του κι εμείς οι φίλοι του, είχαμε πλέον καταλάβει ότι «ήταν ζήτημα χρόνου». Όπως λένε «το περιμέναμε» κι όταν συνέβη, κανείς μας δεν ξαφνιάστηκε.
Μέχρι πριν από λίγους μήνες, πριν ο Γιώργος αρρωστήσει, εμείς που τον εκτιμούσαμε και τον αγαπούσαμε, δεν είχαμε ποτέ φανταστεί ότι θα πεθάνει, ότι θα πάψει να ζει. Φυσικά και ξέραμε ότι για όλους υπάρχει ένα τέλος, όμως για μένα προσωπικά, μου ήταν ευκολότερο να φανταστώ τον δικό μου θάνατο, παρά τον δικό του.
Αν και έχει περάσει αρκετός καιρός από το θάνατό του, δεν έχω μπορέσει ακόμα να συνειδητοποιήσω ότι ο Γιώργος δεν υπάρχει πια. Ακόμα κι όταν συνειδητοποίησα την απώλεια, δεν μπορώ να παραδεχθώ ότι ένας τόσο σημαντικός άνθρωπος έπαψε να υπάρχει. Όσο κι αν προσπάθησα - μάλιστα ακόμα κι όταν πίστεψα ότι κάποια στιγμή το κατάφερα - τελικά δεν μπορώ να «συμφιλιωθώ» με το θάνατο αυτό.
«Συμφιλίωση»! Πώς μπορεί κανείς ποτέ να γίνει φίλος με το θάνατο ?
Αποδοχή ναι, αυτό γίνεται. Έχω αποδεχθεί τη θνητότητα ως μέρος της πραγματικότητας, και ζω χωρίς αυταπάτες. Δεν πιστεύω όπως πολλοί, ότι αυτά συμβαίνουν στους άλλους και όχι σε μένα. Μάλλον το αντίθετο: μου είναι ευκολότερο να αποδεχθώ την ιδέα του δικού μου θανάτου, παρά των γύρω μου, ιδίως μάλιστα εκείνων που αγαπώ.
Επίσης, δεν πιστεύω σε «ζωή μετά το θάνατο».
Οι άνθρωποι, μέσα στους αιώνες, προσπαθούν να βγάλουν νόημα, να κατανοήσουν, να «ξεπεράσουν», να «ξορκίσουν» το θάνατο.
Υπάρχει άραγε απάντηση στο θάνατο? Κι αν ναι, ποια είναι αυτή ?
Είναι η φιλοσοφία ? Η τέχνη ? Η θρησκεία ?
Αυτό αναρωτιόμουν σήμερα το μεσημέρι καθώς οδηγούσα. Ξαφνικά, είδα μια γιγαντοαφίσα που διαφήμιζε γνωστή μάρκα στηθόδεσμων. Εννοείται ότι υπήρχε και το κατάλληλο μοντέλο.
Και τότε συνειδητοποίησα ότι είχα πάψει για λίγο να αναρωτιέμαι...
(Αφιερωμένο στη μνήμη του φίλου μου Γιώργου...)
Ο θάνατός του ήταν αναμενόμενος, μετά από τόσους μήνες στην εντατική.
Η οικογένειά του κι εμείς οι φίλοι του, είχαμε πλέον καταλάβει ότι «ήταν ζήτημα χρόνου». Όπως λένε «το περιμέναμε» κι όταν συνέβη, κανείς μας δεν ξαφνιάστηκε.
Μέχρι πριν από λίγους μήνες, πριν ο Γιώργος αρρωστήσει, εμείς που τον εκτιμούσαμε και τον αγαπούσαμε, δεν είχαμε ποτέ φανταστεί ότι θα πεθάνει, ότι θα πάψει να ζει. Φυσικά και ξέραμε ότι για όλους υπάρχει ένα τέλος, όμως για μένα προσωπικά, μου ήταν ευκολότερο να φανταστώ τον δικό μου θάνατο, παρά τον δικό του.
Αν και έχει περάσει αρκετός καιρός από το θάνατό του, δεν έχω μπορέσει ακόμα να συνειδητοποιήσω ότι ο Γιώργος δεν υπάρχει πια. Ακόμα κι όταν συνειδητοποίησα την απώλεια, δεν μπορώ να παραδεχθώ ότι ένας τόσο σημαντικός άνθρωπος έπαψε να υπάρχει. Όσο κι αν προσπάθησα - μάλιστα ακόμα κι όταν πίστεψα ότι κάποια στιγμή το κατάφερα - τελικά δεν μπορώ να «συμφιλιωθώ» με το θάνατο αυτό.
«Συμφιλίωση»! Πώς μπορεί κανείς ποτέ να γίνει φίλος με το θάνατο ?
Αποδοχή ναι, αυτό γίνεται. Έχω αποδεχθεί τη θνητότητα ως μέρος της πραγματικότητας, και ζω χωρίς αυταπάτες. Δεν πιστεύω όπως πολλοί, ότι αυτά συμβαίνουν στους άλλους και όχι σε μένα. Μάλλον το αντίθετο: μου είναι ευκολότερο να αποδεχθώ την ιδέα του δικού μου θανάτου, παρά των γύρω μου, ιδίως μάλιστα εκείνων που αγαπώ.
Επίσης, δεν πιστεύω σε «ζωή μετά το θάνατο».
Οι άνθρωποι, μέσα στους αιώνες, προσπαθούν να βγάλουν νόημα, να κατανοήσουν, να «ξεπεράσουν», να «ξορκίσουν» το θάνατο.
Υπάρχει άραγε απάντηση στο θάνατο? Κι αν ναι, ποια είναι αυτή ?
Είναι η φιλοσοφία ? Η τέχνη ? Η θρησκεία ?
Αυτό αναρωτιόμουν σήμερα το μεσημέρι καθώς οδηγούσα. Ξαφνικά, είδα μια γιγαντοαφίσα που διαφήμιζε γνωστή μάρκα στηθόδεσμων. Εννοείται ότι υπήρχε και το κατάλληλο μοντέλο.
Και τότε συνειδητοποίησα ότι είχα πάψει για λίγο να αναρωτιέμαι...
(Αφιερωμένο στη μνήμη του φίλου μου Γιώργου...)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
